Τε09182019

ΑνανέωσηΤε, 18 Σεπ 2019 4pm

H Ανυπότακτη Πολιτεία για το ΔΗΠΕΘΕ και τη Δραματική Σχολή

Ο Βασίλης Κυπραίος, αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ από την παράταξη της Ανυπότακτης Πολιτείας επισημαίνει για το ΔΗΠΕΘΕ και τη Δραματική Σχολή:

"Η φιλοδοξία της πόλης και του ΔΗΠΕΘΕ, υπήρξε από το παρελθόν η δημιουργία μιας Δραματικής Σχολής Πανεπιστημιακού επιπέδου. Το Περιφερειακό Θέατρο της τρίτης πόλης της χώρας, μιας πόλης αδικημένης σε πολιτιστικές και θεατρικές υποδομές, όχι χωρίς και την δική της ευθύνη από το παρελθόν, επέβαλε αυτήν την γενική αρχή, επέβαλε την ανάληψη αυτής της ευθύνης.

Αυτό καθόρισε την τετραετή φοίτηση, αυτό προφανώς πρέπει να καθορίσει και το περιεχόμενο των σπουδών. Πρωτίστως ωστόσο, πρέπει η πολιτιστική και θεατρική πολιτική, να έχει ορίζοντα σε βάθος χρόνου, να μην υπακούει στην τρέχουσα παραταξιακή διαμάχη, να μην επηρεάζεται από την ηθελημένη ή αθέλητη αλαζονεία καμιάς πλευράς.

Βεβαίως, η θεατρική τέχνη, η τέχνη γενικότερα δεν είναι αποιδεολογικοποιημένη, δεν αναπτύσσεται μέσα σε αποστειρωμένους θαλάμους. Αλλά και δεν υπακούει στην κομματική στενότητα, στους πρόχειρους σχεδιασμούς. Έχει μεγαλουργήσει στην πατρίδα μας, όταν μπόρεσε να εκφράσει τις αγωνίες του λαού μας σε δύσκολες εποχές, όταν οι φορείς της και οι άνθρωποι της, μπόρεσαν να κινηθούν γρηγορότερα από την εποχή τους, όταν μπόρεσαν να τροφοδοτήσουν και να τροφοδοτηθούν από τους συνολικότερους λαϊκούς αγώνες.

Ορισμένα πρακτικά ερωτήματα:

  • Ποιο θα είναι το πρόγραμμα των σπουδών; Ποιοι θα το αποφασίσουν;
  • Ποια θα είναι τα προσόντα και τα κριτήρια επιλογής των διδασκόντων; Ποιοι θα τους επιλέγουν;
  • Ποιος θα είναι ο ρόλος του Δ.Σ. του Θεάτρου; Είναι θεσμικά σωστός ο τρόπος ανάδειξης του;

Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε.

ü Να αξιοποιήσουμε την εμπειρία θεατρικών σχολών που λειτουργούν, δημόσιων και ιδιωτικών.

ü Να συμβουλευτούμε το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου μας. Όπως και το αντίστοιχο τμήμα Φιλολογίας.

ü Να συγκροτήσουμε μια μόνιμη επιτροπή από ανθρώπους των γραμμάτων της πόλης μας (ποιητές, πεζογράφους, θεατρικούς συγγραφείς, γενικότερα ανθρώπους του θεάτρου), οι οποίοι θα γνωμοδοτούν και θα μας συμβουλεύουν για αυτό και για άλλα θέματα του πολιτισμού και της ιστορίας της πόλης μας.

ü Να συνομιλήσουμε με τους ίδιους τους σπουδαστές για να μεταφέρουν τις εικόνες που έχουν αποκομίσει από την μέχρι τώρα λειτουργία της Δραματικής Σχολής

Ορισμένες γενικότερες παρατηρήσεις:

  • Για την παρούσα κατάσταση στην Δραματική Σχολή. Εκφράστηκε η έντονη ανησυχία και διαμαρτυρία των σπουδαστών, σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ. Εκτιμούμε, ότι οφείλεται στο γενικότερα ρευστό κλίμα που παραπάνω περιγράψαμε. Αυτή η ρευστότητα πρέπει να ξεπεραστεί με τον γενικότερο σχεδιασμό και τους τρόπους που αναφέραμε.
  • Δεν συμφωνούμε με αλλαγές στο πρόγραμμα, μεσούσης της εκπαιδευτικής περιόδου, δεν συμφωνούμε με εξαγγελίες αλλαγών του εκπαιδευτικού προσωπικού, χωρίς τον στρατηγικό σχεδιασμό.
  • Δεν γνωρίζουμε το σημερινό πρόγραμμα σπουδών, ούτε την ορθότητα του, ούτε τις πιθανές αλλαγές που προτάθηκαν ή θα προταθούν, ούτε τους διδάσκοντες και την επάρκεια τους. Εννοείται, ότι τέτοιες αλλαγές δεν είναι σε θέση να προτείνουν, ούτε η πλειοψηφία της Διοίκησης του ΔΗΠΕΘΕ, ούτε η μειοψηφία δια των συγκεκριμένων εκπροσώπων της.
  • Υπάρχει ο χρόνος, μέχρι την λήξη του σπουδαστικού έτους, να έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των επαφών και των συμβουλών που προτείνουμε, να κριθεί και το πρόγραμμα σπουδών και οι διδάσκοντες. Η σαφής άποψη μας είναι, να διατηρηθεί και στο πρόγραμμα και στους ανθρώπους, ότι πληροί τις επιστημονικές και καλλιτεχνικές προϋποθέσεις.
  • Σε βάθος χρόνου ίσως, αλλά οπωσδήποτε να υπάρχει σαν κατεύθυνση και η αρχική, για την εγγραφή τους, επιλογή των σπουδαστών και οι εξετάσεις για την αποφοίτηση τους. Θεωρούμε ότι η γνώση της Ελληνικής γλώσσας, η δυνατότητα κατανόησης των κειμένων, η ιστορία του Θεάτρου, η ιστορία γενικότερα, είναι μέρος της συνολικής καλλιτεχνικής συγκρότησης.
  • Καταθέτουμε την ιδέα, για μια ριζική αλλαγή στον τρόπο ανάδειξης του Δ.Σ. του Θεάτρου. Αν το θέμα τεθεί σε συζήτηση, είμαστε έτοιμοι να περιγράψουμε αναλυτικά την πρόταση μας.

Όσα παραπάνω αναφέρουμε, δεν υπακούουν στην μικροκομματική σκοπιμότητα, ξεπερνούν την στενότητα και το εφήμερο, απαντούν στην ουσία των προβλημάτων και αποσκοπούν σε έναν μακροπρόθεσμο, προοδευτικό πολιτιστικό σχεδιασμό. Για το καλό των συμπολιτών μας, για την πορεία του Θεάτρου και του πολιτισμού μας.

Για την Ανυπότακτη Πολιτεία

Βασίλης Κυπραίος, αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ

Το Συντονιστικό Γραφείο

Πάτρα: Να σώσουμε ότι έμεινε από τις κρήνες

Είναι αρκετά δύσκολο τη σημερινή εποχή, να φανταστούμε μια πόλη δίχως δίκτυα ύδρευσης, σπίτια δίχως τρεχούμενο νερό. Αυτές οι εποχές όμως, δεν είναι και τόσο μακριά μας. Ίσως να αξίζει τον κόπο, μια μικρή αναφορά-αναδρομή, σε εκείνες τις εποχές, όχι μόνο για να εκτιμήσουμε την πρόοδο που έχει γίνει στην κοινωνία μας και στην πόλη μας, αλλά και για να αποτίσουμε και φόρο τιμής και μνήμης, σε κάποιους από τους προγόνους μας, που ασχολήθηκαν με την πόλη και το μέλλον της, που οραματίστηκαν, μελέτησαν και σχεδίασαν τα βήματα της προόδου της, τόσο έγκαιρα όσο ήταν αρκετό, για να τα βρούμε εμείς έτοιμα. Το ζητούμενο είναι, αν και εμείς σήμερα, ασχολούμεθα με το μέλλον της πόλης, με τον ίδιο ζήλο, αποτελεσματικότητα και προοπτική, που επέδειξαν οι προηγούμενοι κάτοικοι αυτής της πόλης.

Σήμερα οι 220.000 κάτοικοι, παίρνουν νερό από 150.000 σημεία ύδρευσης και αυτά πολλαπλώς διακλαδισμένα. Απίστευτη δυνατότητα αν σκεφτούμε πως το 1874, 26.190 κάτοικοι έπαιρναν νερό από μόνο 80 σημεία και εκείνα δημόσια και αρκετά μακριά από τα σπίτια τους.

Επί Τουρκοκρατίας, η Πάτρα είχε 414 βρύσες, όπως γράφει ο Μανζάρ. Αμέσως μετά την απελευθέρωση όμως, το 1828, οι δημογέροντες σε αναφορά στον Καποδίστρια, αναφέρουν πως το πρόβλημα της ύδρευσης της πόλης ήταν οξύτατο, επειδή τα υδραγωγεία είχαν χαλαστεί από Έλληνες και Οθωμανούς, στις διάφορες μάχες και πολιορκίες. Υπήρχαν πια μόνο 7-8 βρύσες από τις οποίες μπορούσαν να πάρουν νερό οι 4.000 τότε πατρινοί (και 2.000 γάλλοι στρατιώτες) και πολλά μικρά πηγάδια στην άνω πόλη, επικίνδυνα τη νύκτα.

Να σημειώσουμε πως από πριν την επανάσταση, υπάρχουν αποτυπώματα παλιού υδραγωγείου, λιθόκτιστου ΒΔ του Ρωμανού. Η διαδρομή προς την πόλη ήταν, Λυκοχωρός, Γηροκομειό, Αρόη, και από εκεί στις Καμάρες, από όπου διοχετευόταν το νερό στην πόλη.

Το 1808, ο Dodwell, είδε το υδραγωγείο να διέρχεται από το Γηροκομειό και μέτρησε 1.119 διπλές σειρές από στοές του υδραγωγείου, μερικές από τις οποίες διατηρούνταν σε καλή κατάσταση.

Το 1829 λοιπόν και μετά από αναφορά και του διοικητή Αξιώτη, ο Καποδίστριας δίνει την εντολή, για επισκευή του παλιού υδραγωγείου. Ο Αξιώτης ήρθε σε επαφή με το σινάφι των μαστόρων και υπέγραψαν συμφωνητικό. Το έργο έγινε σε σχέδιο του μηχανικού Κερούλι, ο οποίος και το επέβλεψε.

Το 1848, αποφασίζεται πως οι ιδιώτες, θα μπορούν να έχουν βρύσες στα σπίτια τους, αλλά θα πληρώνουν. Το 1864, για το δημοτικό σχολείο θηλέων άνω πόλης, αγοράζονται ένα πιθάρι για νερό και δυο τενεκέδες.

Το 1868 όμως το υδραγωγείο του Καποδίστρια είχε παλιώσει και υφίστατο συνεχώς βλάβες, και επισκευάσθηκε από το δήμαρχο Μπουκαούρη.

Το 1873, κατασκευάστηκαν στην πόλη υπόνομοι. Αρκετοί στην κάτω πόλη και λιγότεροι στην άνω.

Επίσης στην παραλία, είχαν κατασκευαστεί τρείς απόπατοι … ουρητήρια δημόσια με λεκάνες και πεντελικό μάρμαρο, αλλά οι πολίτες δεν τις χρησιμοποιούσαν, γιατί δεν τους άρεσαν και έτσι εγκαταλείφτηκαν. Προτιμούσαν να κάνουν την ανάγκη τους απέξω όπως αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής επισημαίνοντας τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Το 1873 επίσης, επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, αποφασίστηκε να κατασκευασθεί νέα δεξαμενή και να κληθεί γαλλική εταιρία να τοποθετήσει σιδερένιους σωλήνες νερού, αφού στην τότε Ελλάδα δεν υπήρχε δυνατότητα κατασκευής τους. Οι σωληνώσεις μετέφεραν το νερό, σε 80 ομοιόμορφες καλαίσθητες βρύσες από χυτοσίδηρο, σε διαφορετικά σημεία της πόλης. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη συνοικία Τριτάκη, τις σκάλες της Πατρέως, το ναό του Αγίου Νικολάου, το Τάσι, τη Γερμανού, τη Γούναρη, στο Τσιβδί, στο μόλο της Αγίου Νικολάου, στο Τελωνείο, κλπ. Τον επόμενο χρόνο εγκαινιάστηκε, κάτω από το φρούριο και σε υψόμετρο 67μ. η δεξαμενή, χωρητικότητας 2030 κυβ. Εκεί βρέθηκε και το άγαλμα του Μαρσύα. Το νερό ήταν εξαιρετικό. Από τις πηγές μέχρι τη δεξαμενή, υπάρχουν 12 φρεάτια εξαερισμού. Για πολλά χρόνια, υπήρχε επιγραφή που έγραφε πως το υδραγωγείο, κατασκευάσθηκε επί δημαρχίας Γ. Ρούφου και βασιλεύοντος Γεωργίου Α΄ και πως το νερό μεταφέρεται πια με σιδηρές σωλήνες.

Γράφουν οι γιατροί Κορύλλος και Γιαννόπουλος το 1873: «η πόλις των Πατρών μετά τινα έτη από της αποκαταστάσεως των Δήμων, επιδιόρθωσε το υδραγωγείον…. δι΄υδραγωγείου καλλίστης ποιότητος και πλατυτάτου… Εις πολλά σημεία το υδραγωγείο είναι ανοικτόν, εμπίπτουσιν ετερογενείς ουσίαι και το μολύνουσιν… Δια δημοσίων κρηνών κατά τα διάφορα σημεία της πόλεως εκτισμένων, ρέει το ύδωρ προς ύδρευσιν των πολιτών. Δια μολύβδινων σωλήνων οχετεύεται εν μέρει εισέτι εις τας ιδιωτικάς εντός των οικιών κρήνας».

Να επισημάνουμε πως η Γαλλική εταιρία, η οποία τοποθέτησε τις σωληνώσεις του νερού και τις νέες βρύσες, ήταν και η αφορμή, για να αγοραστούν και να τοποθετηθούν στην πλατεία Γεωργίου Α΄, τα δύο υπέροχα και πανάκριβα για την εποχή, σιντριβάνια. (Από το βιβλίο του Νίκου Τζανάκου ¨Μια πλατεία μύθος σε μια παγκόσμια πόλη¨)

 

 

ΠΡΟΤΑΣΗ: Έπειτα από μια έρευνα στην πόλη (ευχαριστώ πολύ τους κ. Καλουδάκη, Τσιριγώτη και Παπανικολάου για την πολύτιμη βοήθειά τους), ανακαλύψαμε ότι έχει απομείνει, από αυτή τη μικρή πολιτιστική μας κληρονομιά. Τις κρήνες της γαλλικής εταιρείας, από την Point A Housson. Ήδη έχω ενημερώσει, τόσο το Δήμο όσο και τη ΔΕΥΑΠ, να τις προστατεύσουν και συντηρήσουν. Ίσως η καλύτερη θέση είναι να τοποθετηθεί η μία που διασώζεται, στην πλατεία Γεωργίου Α΄, σε παρτέρι δίπλα από τα σιντριβάνια, με την κατάλληλη ιστορική αναφορά να τη συνοδεύει.

Νίκος Τζανάκος

 

 

Οι παρακάτω φωτογραφίες αποτέλεσμα της έρευνάς μας, στα σοκάκια της Πάτρας. Ότι έχει απομείνει από τρεις κρήνες της γαλλικής εταιρείας από την περιοχή Point A Housson και μία της επίσης γαλλικής εταιρείας Val d’Osne.

 

Νίκος Τζανάκος: Δοκιμάζουν τις αντιδράσεις και τις αντοχές της πόλης! Η λύση είναι μπροστά τους και είναι δική τους

Τις τελευταίες είκοσι ημέρες, κύρια εκ μέρους της  Ανώνυμης Εταιρείας ΟΛΠΑ,  προβαίνουν συνεχώς σε δηλώσεις, συνεντεύξεις και διαρροές προς τα Μ.Μ.Ε. οι οποίες έχουν σχέση με την διεκδίκηση της πόλης, την  παραχώρηση  του Θαλασσίου Μετώπου στο Δήμο. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται το θέμα, ξεπερνά σε πρακτική, κάθε προηγούμενο. Αντί να μεταφέρουν στην πόλη συγκεκριμένη και ολοκληρωμένη πρόταση, όπως εδώ και μήνες προϊδεάζουν, προχωρουν σε μια ιδιαίτερα άτεχνη προσπάθεια, να θολώσουν το τοπίο, να μπερδέψουν τα πράγματα.
    Αναλογιζόμαστε γιατί και τι τους αναγκάζει, να διαρρέουν μισόλογα και  μπερδεμένες προθέσεις.
  Θέλουν να προετοιμάσουν το έδαφος και να επηρεάσουν  για κάτι;
   Δοκιμάζουν τις αντιδράσεις και τις αντοχές της πόλης;
   Σε τι οφείλεται άραγε η παραπλάνηση,  πως ικανοποιείται το αίτημα της πόλης και παραχωρείται το θαλάσσιο μέτωπο, ενώ από τις δηλώσεις τους είναι φανερό, πως η πρόθεση είναι να μην δοθεί τίποτα από την Γούναρη έως και την Θεσσαλονίκης, δηλαδή να κρατηθεί στην ιδιοκτησία του ΟΛΠΑ, όλος ο χώρος του παλιού λιμανιού;
    Να μην δοθεί στην πόλη ούτε σπιθαμή,  από το θαλάσσιο μέτωπο, μπροστά από το ιστορικό κέντρο της πόλης. Α! μας κάνουν τη χάρη να εξαιρέσουν το μόλο της Αγίου Νικολάου!!! και μας δίνουν τη δυνατότητα να περπατάμε-με λίγη δυσκολία μας προειδοποιούν-μέχρι τη Γούναρη!!!
  Να θυμίσουμε πως γιαυτό το τμήμα στην ουσία, γίνεται ο αγώνας της πόλης, τόσα χρόνια;
  Να θυμίσουμε πως δαπανήθηκαν 200.000 ευρώ, χρήματα δικά μας, των πολιτών και όχι του ΟΛΠΑ, για να κατασκευαστεί το νέο λιμάνι, προκειμένου η πόλη να πάρει πίσω το τμήμα μπροστά από το ιστορικό της κέντρο;
  Να θυμίσουμε πως η ισχύουσα προσωρινή παραχώρηση, η οποία ισχύει σήμερα, είναι δική τους πρόταση, πρόταση της ΟΛΠΑ ΑΕ και των  αρμόδιων Υπουργείων;
  Να θυμίσουμε πως υπάρχουν ομόφωνες αποφάσεις, των τεσσάρων τελευταίων Δημοτικών Συμβουλίων, για μετατροπή της πρότασης  προσωρινής παραχώρησης σε οριστική; Τις 30.000 υπογραφές, τις 10.000 που συγκεντρώθηκαν στο μόλο, τους 250 φορείς και συλλόγους της πόλης σε κοινό αγώνα για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της;
  Να θυμίσουμε τη δέσμευση του ίδιου του πρωθυπουργού;
  Πιστεύει στα αλήθεια κάποιος, πως ο Δήμος και η Πόλη, θα αποποιηθούν αυτή τους την κατάκτηση;
  Πως θα υπάρξει Δήμαρχος και Δημοτικό Συμβούλιο που θα προσυπογράψουν;   
  Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά όλο τούτο μοιάζει με προσπάθεια να βρει η κυβέρνηση δικαιολογία,  για να μην υλοποιήσει τη δέσμευση του πρωθυπουργού.
  Ας σταματήσουν επιτέλους οι παραπλανητικές ανακοινώσεις του τύπου «ο Δρίτσας παραχωρεί το θαλάσσιο μέτωπο στην πόλη».
  Αν έχουν κάτι σοβαρό και συγκεκριμένο, ας το παρουσιάσουν, ευθέως και δημόσια.
  Από την πλευρά μας, θα αγωνιζόμαστε και θα υποστηρίζουμε,  μέχρι τελικής δικαίωσης, τις αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων, οι οποίες και αντικατοπτρίζουν τη θέληση της πόλης.
Η λύση είναι μπροστά τους και είναι δική τους.
  Άμεση μετατροπή της Σύμβασης Προσωρινής Παραχώρησης  σε Οριστική.
    Πάτρα: η δική μας πόλη
Νίκος Τζανάκος

Παραδομένα στην εγκατάλειψη και στην λεηλασία ακίνητα του Δήμου Πατρέων

Μέσα στα ακίνητα που έχει παραχωρήσει η πολιτεία στον Δήμο Πάτρας, προκειμένου να τα δώσει για χρήση  ή εκμετάλλευση στους πολίτες είναι το πρώην ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΥ, πλατεία Δροσοπούλου, στον Άγιο Διονύσιο.  Είκοσι περίπου χρόνια μετά και παρότι ο Δήμος από το υστέρημα των Πατρινών  δαπάνησε αρκετά χρήματα για τη διαμόρφωση του στρατοπέδου σε πλατεία, η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα δεν τιμά κανέναν. Σπασμένα παγκάκια – φώτα και κατεστραμμένο το κτίσμα – αναψυκτήριο που βρίσκεται εντός της πλατείας. Ο χώρος, αντί να είναι σε χρήση των κατοίκων της περιοχής και όχι μόνο είναι εγκαταλελειμμένος στη φθορά του χρόνου και στις διαθέσεις κάθε λογής μπαχαλάκηδων.

Τέλος, τις τελευταίες ημέρες η πόλη βρέθηκε για μια φορά ακόμα μπροστά σε μια απαράδεκτη κατάσταση λεηλασίας στο ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΕΧΝΗΣ που μετά τα δημοσιεύματα για το θέμα προκάλεσε την παρέμβαση της δικαιοσύνης. Να σημειωθεί ότι η κατασκευή του έγινε για τις ανάγκες της Πάτρας Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006, και ενώ έχουν δαπανηθεί αρκετά χρήματα για τον παραπάνω σκοπό, από τότε δεν αξιοποιήθηκε για τις πολιτιστικές ανάγκες της Πάτρας αλλά παραδόθηκε στην φθορά και την λεηλασία.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΞΥΛΙΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Γ.Λάμπρου: "Και υπουργός Παιδείας ο Πελετίδης"

Υπερψηφίστηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΟΔΗΠ στη συνεδρίαση της 22/02/2016 η εισήγηση της δημοτικής αρχής για εκπαιδευτικές δράσεις στο χώρο της Πλαζ-Αγυιάς του ΕΟΤ. Με την ψηφισθείσα εισήγηση ικανοποιείται(;) ένα βασικό αίτημα της τοπικής κοινωνίας, αυτό της αξιοποίησης, καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, ενός χώρου που δεν είχε τύχει ανάλογης προσοχής των προηγούμενων δημοτικών αρχών.

Επιπρόσθετα, η αξιοποίησή του επιχειρείται να γίνει προς όφελος των μαθητών της Πάτρας απευθύνοντας πρόσκληση σε σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια, να συμπεριλάβουν τις εγκαταστάσεις της πλαζ στα εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιούν ως σχολικές μονάδες.

Ωστόσο, μια σειρά ειδικότερων θεμάτων φανερώνει την προσπάθεια της δημοτικής αρχής να αναλάβει αρμοδιότητες που δεν της αναλογούν και, προσωπικά, εκτιμώ ότι δεν έχει τις δυνατότητες να υλοποιήσει μονομερώς.

Στο πρόσφατο παρελθόν, είδαμε τον Δήμαρχο να θέλει να αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού, τώρα θα τον δούμε και Υπουργό Παιδείας αφού η δημοτική αρχή ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να προσφέρει γνωστικό παιδαγωγικό υλικό μέσω των υπηρεσιών και των οργανισμών του Δήμου, υλικό που απευθύνεται μάλιστα στις πιο ευαίσθητες ηλικίες, αυτές των δημοτικών και γυμνασίων της Πάτρας. Εκπαιδευτικά προγράμματα που θα σχεδιάσει η επταμελής επιτροπή που συστήθηκε και θα υλοποιήσουν οι εξειδικευμένοι (sic) υπάλληλοι του Δήμου! Όσο δε, για την αξιολόγηση των προγραμμάτων, η ίδια η επταμελής επιτροπή που θα τα σχεδιάσει και θα τα υλοποιήσει θα αναλάβει και να τα αξιολογήσει!

Ας θυμίσουμε στους αναγνώστες ότι όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση απαιτούν, με βάση το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο, τη σύμφωνη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων και του αρμόδιου κάθε φορά σχολικού συμβούλου. Θα πρέπει δε, να έχουν την προ-έγκριση αρμόδιας επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας, ενώ ο προγραμματισμός τους και ο απολογισμός τους γίνεται σε τρίμηνη και ετήσια βάση από τον σύλλογο διδασκόντων και από τον σχολικό σύμβουλο.

Με λίγα λόγια, ο Δήμος εάν έχει τις δυνατότητες αλλά και τις ικανότητες να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που θα απευθύνεται σε μαθητές τότε οφείλει να συνεργαστεί με την Περιφερειακή Διεύθυνση Α΄θμιας και Β΄θμιας Παιδείας  ώστε η προσφερόμενη εκπαίδευση να μην αποτελεί μια μονόπλευρη, και παραμορφωτική τελικά, οπτική της πραγματικότητας, οπτική την οποία η παρούσα δημοτική αρχή μας έχει συνηθίσει σε κάθε δημόσια εκδήλωσή της.

Η εφαρμογή ενός ρυθμιστικού πλαισίου στο σχεδιασμό και την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή κατά βούληση, ειδικότερα, δε, όταν αυτό το πλαίσιο αποτελεί προαπαιτούμενο για την όποια χρηματοδότηση των εν λόγω  εκπαιδευτικών προγραμμάτων.  

Για αυτό τον λόγο, ως εκπρόσωπος της ΡΑΠ στον Κοινωνικό Οργανισμό υπερψήφισα την αξιοποίηση της πλαζ μέσω της παραχώρησής της σε σχολεία για εκδρομές εκπαιδευτικού χαρακτήρα αλλά καταψήφισα την απόφαση για σχεδιασμό και υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων από τον Δήμο της Πάτρας χωρίς την απαιτούμενη συνεργασία σε όλα τα στάδια με την Περιφερειακή Διεύθυνση Α΄θμιας και Β΄θμιας Παιδείας.

 

Γιάννης Λάμπρου

Μέλος Δ.Σ. ΚΟΔΗΠ