Τε09182019

ΑνανέωσηΤε, 18 Σεπ 2019 4pm

Καθυστερεί η αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ

Την ανάγκη άμεσης κίνησης των διαδικασιών για την αναθεώρηση του Περιφερειακού Σχεδιασμού Διαχείρισης Απορριμμάτων αναδεικνύει με πρόσφατη επερώτησή της προς τον Περιφερειάρχη Δ. Ελλάδας κ. Απ. Κατσιφάρα και τον αρμόδιο αντιπεριφερειάρχη κ. Υφαντή,  η Οικολογική Δυτική Ελλάδα. Η παράταξη επισημαίνει ιδιαιτέρως το γεγονός ότι από τον Απρίλιο οπότε και υπήρξε γραπτή κυβερνητική ειδοποίηση έχει σημειωθεί, αδικαιολόγητα, σημαντική απώλεια χρόνου, με δεδομένο ότι  η Αναθεώρηση είναι όρος για την χρηματοδότηση έργων σχετικών με την Διαχείριση Απορριμμάτων στην επόμενη προγραμματική περίοδο. Πέραν αυτών όμως η αναθεώρηση επιβάλλεται και για ουσιαστικούς λόγους συμφέροντος των Δήμων της περιφέρειάς μας αν λάβουμε υπόψη ότι οι Μονάδες Επεξεργασίας έχουν σχεδιασθεί  με βάση τα δεδομένα του παρελθόντος, αλλά σήμερα παράγουμε λιγότερα σκουπίδια λόγω της μείωσης της κατανάλωσης εξαιτίας της ύφεσης.

Επιπλέον υπάρχει η ανάγκη  (οικονομική και περιβαλλοντική)  να τεθούν φιλόδοξοι στόχοι όσον αφορά την ανακύκλωση όλων των ρευμάτων (ελαστικά, ορυκτέλαια, παλιά οχήματα, μπαταρίες κλπ) και όχι μόνο των συσκευασιών. Το ίδιο ισχύει για τους μπλε κάδους οι οποίοι ορατά έχουν φτάσει στα όριά τους και μπορούμε και πρέπει να τους αντικαταστήσουμε με περισσότερους για χωριστή διαλογή των υλικών.

Έτσι κι αλλιώς το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ακανθώδες. Δεν νοείται καμιά καθυστέρηση σε αναγκαίες προαπαιτούμενες διαδικασίες.

Γιώργος Κανέλλης

Αντιπρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Ποτάμι: 21 ΘΕΣΕΙΣ, όχι συνθήματα, λύσεις

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε  η ημερίδα «21 Θέσεις» του Ποταμιού, την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από τις δέκα το πρωί ως τις δέκα το βράδυ. Την Δυτική Ελλάδα εκπροσώπησαν οι Περιφερειακοί Συντονιστές του Ποταμιού Δυτικής Ελλάδας Λάζαρης Γιάννης, Χριστόπουλος Θανάσης, Κριτσώνης Πέτρος και Παναγοδήμος Θανάσης, καθώς και οι συντονιστές Πάτρας Κυριακίδης Δημήτρης, Αγρινίου Καβαθαρτζόπουλος Σωτήρης, Καλαβρύτων Θεοχάρης Σπύρος και Πύργου Χρυσομαρία Δούκα. Συνημμένες φωτογραφίες από την εκδήλωσης και οι 21 θέσεις:

ΘΕΣΗ 1: ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Αν η παρούσα Βουλή διαλυθεί χωρίς προηγουμένως να κινήσει την διαδικασία για την αναθεώρηση του Συντάγματος, θα έχουμε άλλη μια απόδειξη ότι το πολιτικό σύστημα δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα. Γιατί; Τι λέμε τόσα χρόνια;
Όλοι δεν λέμε ότι πρέπει να σταματήσει η ασυλία των πολιτικών; Πως θα γίνει αυτό αν δεν αποφασίσει αυτή η Βουλή την αναθεώρηση του διαβόητου άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών; Πως θα γίνει αυτό αν δεν αναθεωρήσουμε το άρθρο 63 περί ασυλίας των βουλευτών;
Εμείς λέμε ότι οι βουλευτές δεν χρειάζονται εκ προοιμίου καμία ασυλία, αλλά όταν θεωρούν ότι η δίωξη τους είναι πολιτική ή παράλογη μπορούν να καταφύγουν στη Βουλή και να ζητήσουν προστασία. Είναι το βρετανικό μοντέλο. Όσον αφορά τους υπουργούς, να μην αποφασίζει η Βουλή για τη δίωξή τους, αλλά να ανατεθεί σε συλλογικό όργανο ανώτατων δικαστών, όπως στη Γαλλία ή στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.
Δύο ακόμη μεγάλες συνταγματικές αλλαγές.
Εμπλοκή του Προέδρου της Δημοκρατίας στην επιλογή της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων, βάσει καταλόγου που θα του υποβάλλει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία (3 ονόματα) και η αντιπολίτευση (2 ονόματα). Αναθεώρηση του άρθρου 90 του Συντάγματος.
Ρύθμιση για την επιλογή των Προέδρων των Ανεξάρτητων Αρχών με αναθεώρηση του άρθρου 101Α, το οποίο ελλείψει στοιχειώδους συναντίληψης έχει χρεοκοπήσει τον καινοτόμο θεσμό, γιατί δεν βρίσκεται πλειοψηφία 4/5 στη διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής.
Αν γίνει αυτό και δεν γίνει μια ολοκληρωμένη αναθεώρηση θα χαθούν άλλα 5 χρόνια για τα άλλα σημαντικά θέματα (πανεπιστήμια αρ.16 κα). Πρέπει να προβάλλουμε το σύνολο της συνταγματικής αλλαγής.

ΘΕΣΗ 2: ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η Ελλάδα δεν έχει τις κυβερνητικές δομές ούτε την δημόσια διοίκηση που θα της επέτρεπαν να προχωρήσει σε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, να στηρίξει ριζικές μεταρρυθμίσεις, να μετρά αποτελέσματα και να παρακολουθεί τις αλλαγές τις τεχνολογίας και του διεθνούς περιβάλλοντος.

Προτείνουμε τον κεντρικό συντονισμό πολιτικών από ένα Νέο Κέντρο Διακυβέρνησης. Προτείνουμε μόνιμους υφυπουργούς, μείωση ειδικών συμβούλων, κατάργηση αναπληρωτών.
Η πρόταση είναι μεγάλη και συγκεκριμένη και μπορείτε να την αναζητήσετε στο σάιτ μας.
Είναι ντροπή που τα υπουργεία αλλάζουν, μικραίνουν, μεγαλώνουν, τεμαχίζονται ανάλογα με τις ορέξεις δελφίνων και ανταρτών.
«Αν δεν πάρω υφυπουργείο θα αυτοκτονήσω», είναι γνωστή η απειλή αλλά και το αποτέλεσμα. Δεν αυτοκτόνησε.
Ένας επιπλέον λόγος που δεν προχώρησε η μείωση των μελών της κυβέρνησης (ακόμα και από πρωθυπουργούς που πραγματικά το ήθελαν) είναι η δυσλειτουργία της διοίκησης. Παράδειγμα. Κάποιος πρέπει να αναλάβει τις φυλακές. Διοίκηση δεν υπάρχει και ο υπουργός δεν θέλει. Ας κάνουμε ένα υφυπουργείο φυλακών.
Με δεδομένο λοιπόν ότι φτιάχνουμε την διοίκηση – αυτό ήταν αστείο – θέλουμε:
δραστική μείωση των μελών της κυβέρνησης (από γύρω στα 50 που είναι σήμερα στα 25).
Μόνιμος σχεδιασμός της Κυβέρνησης, ώστε ούτε τα Υπουργεία να μην αλλάζουν αρμοδιότητες σε κάθε ανασχηματισμό, ούτε οι αρμοδιότητες των υφυπουργών να ορίζονται με καθυστερήσεις και αλισβερίσι. Αυτό είναι άλλη μια αποκλειστική ελληνική πατέντα.
Προτείνουμε την σύσταση ειδικής επιτροπής με έλληνες και ξένους ειδικούς που θα καταθέσουν ολοκληρωμένη πρόταση προς συζήτηση στους πολιτικούς αρχηγούς. Τα κόμματα πρέπει να συμφωνήσουν τουλάχιστον στο ελάχιστο, πόσα και με ποιες αρμοδιότητες υπουργεία επιθυμούν.
Αντίστοιχα θα πρέπει να ερευνηθεί –και μετά από διάλογο όλων των κομμάτων να συμφωνηθεί- η σύσταση Πρωθυπουργικού Γραφείου με ευρείες αρμοδιότητες και εποπτικές εξουσίες.
Μόνιμους υφυπουργούς στην παιδεία – την ασφάλιση – την υγεία – το υπουργείο εξωτερικών – κάτι που το Σύνταγμα προβλέπει. Η επιλογή πρέπει να γίνεται μέσω ανοικτού διαγωνισμού με υποχρεωτική πενταετή θητεία.

ΘΕΣΗ 3: ΜΗ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση ανέβασαν τις τελευταίες ημέρες νέα παράσταση: ο εκλογικός νόμος που θέλει ο λαός (και που συμφέρει σήμερα το κόμμα μας).
Τo παλαιό σύστημα ως γνωστόν αλλάζει άποψη ακόμη και για τον εκλογικό νόμο, ανάλογα με τις πιθανότητες νίκης ή ήττας στις εθνικές εκλογές. Τελευταίο παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ που, ενώ παραδοσιακά ήταν υπέρ ενός συστήματος απλής αναλογικής, δεν συναινεί σήμερα στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, για να μην χάσει το μπόνους των 50 εδρών που παίρνει το πρώτο κόμμα.
Ο σημερινός εκλογικός νόμος έχει πολλά προβλήματα. Με 35% κάποιος μπορεί να είναι αυτοδύναμος. Έτσι έχουμε κυβερνήσεις μειοψηφίας που δεν είναι υποχρεωμένες να αναζητήσουν συμμάχους και συναινέσεις. Το άλλο έγκλημα του εκλογικού μας νόμου είναι ότι επιβάλλει το χωρίς όρους κυνήγι του σταυρού προτίμησης ιδίως στις μεγάλες περιφέρειες των αστικών κέντρων. Το Ποτάμι λέει να σταματήσουμε το κυνήγι του σταυρού που ευνοεί τους πλούσιους, τους κληρονόμους και αυτούς που στηρίζουν οι τηλεοράσεις. Να χωρίσουμε τη χώρα σε μικρές περιφέρειες. Ο πολίτης να έχει δικαίωμα δύο ψήφων. Μια για τον τοπικό του βουλευτή και μια για το συνδυασμό της ευρύτερης περιφέρειας. Να μπορεί να ψηφίσει υποψήφιους από δύο διαφορετικά κόμματα. Μια Βουλή με λιγότερους Βουλευτές – 150 από τις μονοεδρικές και 100 από τις περιφέρειες, χωρίς μπόνους για τα κόμματα εξουσίας. Πέντε έδρες της Βουλής να καταλαμβάνονται από Έλληνες της διασποράς.
Το σύστημα πρέπει να γίνει αναλογικότερο, αλλά αλλά όχι απολύτως αναλογικό, καθότι σε αυτή την περίπτωση θα βγάζει έδρα στην Βουλή και κάποιος που συγκεντρώνει το 0.3 του εκλογικού σώματος, δηλαδή με 20.000 ψήφους.
Αντίστοιχες προτάσεις -υπέρ ενός γερμανικού συστήματος- έχουν κατατεθεί τα τελευταία χρόνια από αριστερούς μεταρρυθμιστές και προοδευτικούς φιλελεύθερους. Θυμίζουμε την μελέτη που είχε γίνει από τον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου και τον Ηλία Νικολακόπουλο το 2008, καθώς και το σχέδιο νόμου που είχε ετοιμάσει ο Γιάννης Ραγκούσης σε συνεργασία με τον Νίκο Αλιβιζάτο, τον Θανάση Διαμαντόπουλο και άλλους ειδικούς.
Η εξουσία του ΠΑΣΟΚ όμως δέσμια παλαιοκομματικών συμφερόντων δεν τόλμησε να προωθήσει ούτε αυτή την αλλαγή.

(ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ)
Επιτρέψτε μου να δώσω ένα παράδειγμα του αδιεξόδου, στο οποίο έχουν φέρει σήμερα την πολιτική τα παλιά κόμματα.
Είναι το παράδειγμα της εκλογής του Προέδρου Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος σε μια δημοκρατία θα πρέπει να είναι ο εκπρόσωπoς της κοινής μοίρας μιας χώρας, το σύμβολο της ενότητάς της και ο εμψυχωτής της προσπάθειάς της για κάτι καλύτερο.
Προσέξτε τι γίνεται σήμερα: μέσα σε δεκάδες ώρες τηλεοπτικής κομματικής προεδρολογίας των τελευταίων μηνών, δε συζητήθηκε ούτε μια στιγμή το κεντρικό ζήτημα. Όλα τα είπαμε, εκτός από το ποιος πολίτης είναι ο κατάλληλος για αυτή τη θέση.
Το πιο σημαντικο ερώτημα έφυγε από τη μέση. Μαγική εικόνα. Μια συζήτηση για τον Πρόεδρο χωρίς τον Πρόεδρο.
Οι μισοί λένε:
“Ας είναι όποιος να ‘ναι. Φτάνει να εκλεγεί από την παρούσα Βουλή. Φτάνει να μην κάνουμε εκλογές.”
Οι άλλοι μισοί λένε:
“Και ο Λένιν, να αναστηθεί, ο ίδιος ο Πάπας-λέμε τώρα-δεν μας κάνει. Το παν είναι να πάμε για εκλογές.”
Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: με τη στάση τους, τα κόμματα εξευτελίζουν το ανώτατο αξίωμα της πολιτείας. Δίνουν ένα ακόμα σήμα στην κοινωνία ότι όλα είναι το συμφέρον του κόμματος. Του εκάστοτε κόμματος. Γιατί αυτά που λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ τα έχει πει με τα ίδια ακριβώς λόγια στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία.
«Σημασία δεν έχει ο Πρόεδρος -σημασία έχει να πέσει η κυβέρνηση», από την εποχή του Έβερτ η ίδια ιστορία. Τα ίδια είπε η ΝΔ και το 1999. «Η προτεραιότητα δεν είναι ο Πρόεδρος. Προτεραιότητα είναι να πέσει η κυβέρνηση του Σημίτη».
Και τώρα τους ενοχλεί στη Νέα Δημοκρατία που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιγράφει τη ρητορική τους.
‘Ενας είναι ο λόγος της εξουσίας, ένας είναι ο λόγος αυτών που διψούν για εξουσία.
Και ήρθε το “Ποτάμι” και είπε το αυτονόητο. Να συζητήσουμε για τα πρόσωπα. Να δώσουμε ένα στίγμα ο καθένας πως θεωρεί τους άξιους. Να μην καταφύγουμε πάλι στις μετριότητες και τους συνταξιούχους της πολιτικής. Να μην συμβιβαστούμε δηλαδή με τον «παλιό τρόπο». Κάποιοι βέβαια κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.
Εμείς καθημερινά και μεθοδικά ανοίγουμε τρύπες στο παλιό σύστημα, μήπως και μπει λίγο φως και αυτοί αντί για το φως σχολιάζουν την …τρύπα.
Αυτός είναι ο δικός μας ρόλος και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
Θα προτείνουμε τους άξιους, τους καινοτόμους, τους κοσμοπολίτες, τους δημιουργούς για όλες τις θέσεις που θα προκύπτουν από εδώ και στο εξής. Έξω από τις παρασκηνιακές συμφωνίες των κομμάτων και μακριά από τα παζάρια του παλαιοκομματισμού.
Με την κοινωνία συνομιλούμε και σε αυτήν θέλουμε να πούμε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος.

ΘΕΣΗ 4: ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η πολυνομία είναι ένας από τους κρισιμότερους «αόρατους» εχθρούς της ανάπτυξης. Η Ελλάδα είναι η χώρα με τους περισσότερους νόμους και ρυθμίσεις στον κόσμο, ένα πολυδαίδαλο νομικό σύστημα το οποίο κανείς δεν γνωρίζει.
Τα τελευταία 20 χρόνια θεσπίστηκαν 2.000 νόμοι, 14.000 προεδρικά διατάγματα και 17.000 υπουργικές αποφάσεις, σύνολο 35.000 ρυθμίσεις. Μόνο την τελευταία τριετία ψηφίστηκαν 20 φορολογικοί νόμοι και το 2013 εκδόθηκαν 700 φορολογικές εγκύκλιοι.
Τα νούμερα τα έχω στρογγυλοποιήσει προς τα κάτω.
Αυτή η πολυπλόκαμη γραφειοκρατία εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Όσο πιο δυσνόητη και στριφνή είναι η νομοθεσία, τόσο περισσότερο ο πολίτης χρειάζεται να απευθυνθεί στους «πολιτευτές». Έτσι ανατροφοδοτείται και διαιωνίζεται η γραφειοκρατία.
Πρέπει να υπάρχει ένα μοναδικό κείμενο για τη φορολογία, ένα μοναδικό κείμενο για τα δάση. Όλες οι προηγούμενες διατάξεις θα ενσωματώνονται στο τελικό κείμενο.
Όσες προηγούμενες διατάξεις ισχύουν θα εφαρμόζονται και θα εξαιρεί όσες διατάξεις καταργούνται. Οπότε ο κάθε πολίτης, ξέροντας επί παραδείγματι ότι αυτό είναι το τελικό κείμενο για τη φορολογία, δεν χρειάζεται να έχει φορολογικά και δικηγορικά γραφεία στο πλευρό του, για να συντάξει τη φορολογική του δήλωση.

ΘΕΣΗ 5 ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Οι αλλαγές στην οργάνωση και λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης είναι προαπαιτούμενα για την επιτυχία κάθε πολιτικής. Καμία ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητα των πολιτών, καμία αναπτυξιακή, οικονομική ή άλλη πολιτική δεν θα αποδώσει καρπούς χωρίς αλλαγές στη δημόσια διοίκηση.
Ανασχεδιασμός της δημόσιας διοίκησης απαιτεί γνώση, σχέδιο και πόρους – υλικούς και φυσικούς. Το ΠΟΤΑΜΙ έχει τη γνώση και το σχέδιο και μπορεί να εγγυηθεί την καλή χρήση των πόρων αντί της κατασπατάλησής τους.
Τρεις είναι οι τομείς παρέμβασης και αλλαγών στη Δημόσια Διοίκηση:
1. Αντιμετώπιση της πολυνομίας, της κακονομίας και της ανομίας
Εφαρμογή συστήματος εκτίμησης επιπτώσεων για κάθε νόμο, προεδρικό διάταγμα και υπουργική απόφαση που έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνική συνοχή.
Απλούστευση πολύπλοκων διοικητικών διαδικασιών σε τομείς αιχμής (υγεία, παιδεία, περιβάλλον)
2. Κατάρτιση σχεδίων δράσης Υπουργείων. Κάθε Υπουργείο, Περιφέρεια και Νομικό Πρόσωπο που διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα θα υποχρεούται να καταρτίζει Σχέδιο Δράσης το οποίο θα περιλαμβάνει στόχους, αποτελέσματα και μέσα με τα οποία αυτά θα επιτευχθούν.
3. Το ανθρώπινο κεφάλαιο, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι ο βασικός μηχανισμός εφαρμογής των αλλαγών. Χρειάζονται ενθάρρυνση, να μπει τέλος στην εκστρατεία απαξίωσής τους με παράλληλη υποδειγματική – και όχι συμβολική – τιμωρία των επίορκων και των διεφθαρμένων. Γι‘ αυτό υποστηρίζουμε ένα σύστημα ουσιαστικής αξιολόγησης του έργου τους, μέσα από μια ανεξάρτητη αρχή όπως το ΑΣΕΠ, που έχει εγγυήσεις συνταγματικής ανεξαρτησίας

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
Γραφειοκρατία δεν σημαίνει μόνο δαιδαλώδης νομοθεσία. Γραφειοκρατία είναι ο νομικισμός, η κουλτούρα της ανευθυνότητας, η έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στον αδύναμο και εξουθενωμένο πολίτη. Το ΠΟΤΑΜΙ προτείνει για τον περιορισμό και την εξάλειψη της γραφειοκρατίας:
· Αναβάθμιση των ΚΕΠ
· Λειτουργία του κεντρικού κυβερνητικού portal ΕΡΜΗΣ για το σύνολο των επαφών πολίτη – δημόσιας διοίκησης
· Επιβράβευση των δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούν σε θέσεις «πρώτης γραμμής».
· Ενημερωτικές καμπάνιες μέσω των κρατικών ΜΜΕ για τα δικαιώματα των πολιτών και τις υποχρεώσεις των δημοσίων υπαλλήλων
· Ενδυνάμωση του ρόλου του συνηγόρου ώστε να μπορεί να παρεμβαίνει αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση κρουσμάτων κακοδιοίκησης και γραφειοκρατίας

ΘΕΣΗ 6: ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

Η διαφθορά δεν είναι μόνο Ελληνικό πρόβλημα. Χρειάζονται δυο για να χορέψουν τανγκό. Τα τελευταία χρόνια γίναμε μάρτυρες τεράστιας αύξησης της διαφθοράς σε όλη την Ευρώπη και σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Τα κρυφά ταμεία της Ζήμενς μπορεί να είναι διάσημα στην Ελλάδα, αλλά δεν ήταν και δεν είναι τα μόνα ταμεία μαύρου χρήματος.
Το Ποτάμι προτείνει να ενισχυθεί ο ρόλος του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς και να θεσπιστεί θέση Ευρωπαίου επιτρόπου με αντικείμενο την αντιμετώπιση της διαφθοράς. Πρέπει να έχει υπερεθνικές εξουσίες έρευνας, ώστε να μην επαναληφθούν φαινόμενα Τσοχατζόπουλου όπου ο πολιτικός κόσμος και βεβαίως το κόμμα του ολιγώρησαν επί χρόνια.
Και βέβαια πρέπει να γίνουμε πιο αυστηροί με όλους όσοι κλέβουν το κράτος και τους πολιτικούς που πλουτίζουν με μίζες. Δεν αρκεί η φυλάκιση σε μια VIP πτέρυγα. Αυτοί που πιάνονται να κλέβουν δημόσια περιουσία ή πιάνονται με μίζες πρέπει την υπόλοιπη ζωή τους να τρώνε από τα συσσίτια. Δηλαδή να μένουν χωρίς καθόλου περιουσία.
Όλα αυτά τα είπαμε, φωνάξαμε και τώρα που ήρθε η ώρα να τα κάνουμε, τα παλιά κόμματα σφυρίζουν αδιάφορα.

Στην τωρινή του μορφή το πόθεν έσχες (για τους δικαστές, τους εφοριακούς, τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους) αποτελεί ανέκδοτο, αφού δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Η δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες των πολιτικών δημιουργεί πρωτοσέλιδα και ωραίες κουτσομπολίστικες συζητήσεις, δεν λύνει όμως κανένα πρόβλημα.
Το Ποτάμι προτείνει με τυχαία δημόσια δειγματοληψία να ελέγχονται όλες οι κατηγορίες των υπόχρεων πόθεν έσχες και αξιοποιώντας τα συμπεράσματα κάθε χρόνο να πολλαπλασιάζουμε τους δειγματοληπτικούς ελέγχους στην κατηγορία με τις περισσότερες μαύρες τρύπες.

ΘΕΣΗ 7: ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Αν μας ενδιαφέρει η έλλειψη διακρίσεων με βάση τη θρησκεία, χρειαζόμαστε σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας και διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.
Αν μας ενδιαφέρει η έλλειψη διακρίσεων με βάση την αναπηρία, χρειαζόμαστε πρόσβαση στη δημόσια διοίκηση, την παιδεία και την υγεία. Και ράμπες στα πεζοδρόμια.
Αν μας ενδιαφέρει η έλλειψη διακρίσεων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ίσα δικαιώματα σε όλους, όπως και την δυνατότητα σύναψης σύμφωνου συμβίωσης.
Δεν θα εξανθρωπίσουμε τους φασίστες αλλά θα εξασφαλίσουμε ότι θα πληρώσουν ακριβά την παραμικρή παραβίαση του νόμου.

ΘΕΣΗ 8: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Λένε πολλοί ότι ο πολιτισμός αποτελεί την «βαριά βιομηχανία» της χώρας. Υπάρχει οποιαδήποτε βιομηχανία, βαριά ή ελαφριά, χωρίς προγραμματισμό και σχέδιο; Προτείνουμε λοιπόν δεκαετή σχεδιασμό πολιτικής πολιτισμού. Ανάδειξη του παρελθόντος, απεικόνιση του παρόντος, παραγωγή του μέλλοντος. Η εθνική παραγωγή σύγχρονου πολιτιστικού προϊόντος με σαφές και ξεκάθαρο στίγμα αποτελεί προτεραιότητα. Δεν μπορούμε να ζούμε μόνο με αυτά που κληρονομήσαμε. Για να συμβεί λοιπόν αυτό θα πρέπει να δημιουργηθεί το αξιοκρατικό πλαίσιο που θα επιτρέψει να απαλειφθούν οι γραφειοκρατικές και συνδικαλιστικές αγκυλώσεις που τόσο έχουν ταλαιπωρήσει τον τομέα του πολιτισμού. Η πολιτιστική μας πολιτική δεν μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τις προτιμήσεις και την αγαπημένη μορφή τέχνης του εκάστοτε Υπουργού, αλλά θα πρέπει να είναι προϊόν συνεργασίας με μεγάλους φορείς, ιδρύματα και πρωτοβουλίες πολιτών που αποδεδειγμένα έχουν συμβάλει στην ανάδειξη του πολιτιστικού προϊόντος.
Τα μουσεία και οι χώροι πολιτισμού πρέπει να είναι ανοιχτοί κυριολεκτικά και μεταφορικά. Δεν είναι χρηματοκιβώτια, είναι κομμάτι του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Δεν είναι για τους λίγους, είναι για όλους.

Όταν έχουμε 50.000 Έλληνες φοιτητές στο εξωτερικό είναι αδιανόητο να απαγορεύονται με συνταγματική διάταξη τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Πολύ περισσότερο, όταν επιτρέπεται η ιδιωτική εκπαίδευση σε όλες τις άλλες βαθμίδες. Είμαστε υπέρ της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών Πανεπιστημίων με συγκεκριμένες προδιαγραφές που ισχύουν για αντίστοιχα πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Τα τελευταία χρόνια το Δημόσιο Πανεπιστήμιο έγινε σάκκος του μποξ από όψιμους μεταρρυθμιστές.
Αναρωτιέμαι:
Πως ζητούμε από τα Πανεπιστήμια να διαπρέπουν, όταν κάθε χρονιά οι εισακτέοι είναι διπλάσιοι απ’ όσους μπορούν να εκπαιδεύσουν οι Σχολές;
Τι μπορεί να κάνει το Πανεπιστήμιο όταν οι φοιτητές που φτάνουν σε αυτό είναι εθισμένοι στην αποστήθιση;
Τι μπορεί να κάνει το Πανεπιστήμιο με τους φοιτητές που εισάγονται σε αυτό δίνοντας λευκή κόλλα στις Πανελλαδικές;
Ως πολιτεία και κοινωνία, αντί να ξοδέψουμε ενέργεια, μόχθο και πλούτο, ώστε να μπορέσουμε να ανεβάσουμε τον αδαή στο επίπεδο της επιστήμης, σπαταλήσαμε ενέργεια, μόχθο και πλούτο για να κατεβάσουμε την επιστήμη στο επίπεδο του αδαούς.
Το σωστό μέτρο της βάσης του 10, δηλαδή ο κανόνας που όριζε ότι κανείς δεν εισάγεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αν δεν έχει μέσο όρο πάνω από τη βάση καταργήθηκε ως ταξικό μέτρο.
Το 2013, οι Έλληνες δαπάνησαν συνολικά 1 δις για φροντιστήρια.
Πρέπει να δεχτούμε την πραγματικότητα, να επιτρέψουμε στους καθηγητές των δημοσίων σχολείων να κάνουν φροντιστηριακά μαθήματα όπως οι γιατροί του ΕΣΥ κάνουν απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία μέσα στα νοσοκομεία. Να γίνουν, πιλοτικά στην αρχή, σε επιλεγμένες περιοχές, να το μελετήσουμε και να το επεκτείνουμε σε όλη τη χώρα αν αποδόσει.
Οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στην παιδεία δεν αρχίζουν πάντως από τα Πανεπιστήμια. Αλλά από τα Δημοτικά, και καλύτερα ακόμη από τα Νηπιαγωγεία.
Το πολιτικό σύστημα σήμερα αγνοεί το μέλλον των παιδιών μας. Δεν είναι μόνο το χρέος, που είναι προφανές. Έχουμε τα χειρότερα σχολεία, το χειρότερο περιβάλλον, την μεγαλύτερη παιδική παχυσαρκία, το περισσότερο κάπνισμα σε όλη την Ευρώπη. Πώς φτάσαμε ως εδώ;
Γιατί αγνοούμε τα παιδιά μας; Γιατί δεν προσπαθούμε για το κοινό καλό; Γιατί δεν αγωνιζόμαστε;
Γιατί οι θεσμοί μας έχουν σαπίσει. Και δεν πιστεύουμε στην κοινή δράση. Γιατί δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να υπερασπιστούμε το δημόσιο συμφέρον.

Ευέλικτα Σχολεία λοιπόν – προϋπολογισμοί και δικαίωμα πρόσληψης ανά σχολείο, δημιουργία διοικητικού συμβουλίου σχολείου από γονείς και δασκάλους, η καινοτομία & η επιχειρηματικότητα να γίνει υποχρεωτικό μάθημα, πρόσληψη νέων διευθυντών σχολείων με διοικητικά προσόντα, εξάπλωση πρότυπων σχολείων σε όλη την περιφέρεια.
Οι παρεμβάσεις στην προσχολική ηλικία έχουν πολύ καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα σε σχέση με αντίστοιχες παρεμβάσεις στο γυμνάσιο ή στο λύκειο. Για παράδειγμα, μικρές τάξεις, η ποιότητα των δασκάλων και η παροχή υγιεινού μεσημεριανού φαγητού είναι αποτελεσματικότερες όταν γίνονται «νωρίς», ιδανικά στον παιδικό σταθμό. Οι έρευνες δείχνουν ότι η προσχολική αγωγή και παιδεία, καθορίζει τουλάχιστον το ένα τρίτο της επιτυχίας/αποτυχίας του ανθρώπου.
Η ανισότητα λοιπόν δεν θα καταπολεμηθεί αν δεν προσφέρουμε σε όλα τα παιδιά την ίδια προσχολική αγωγή. Ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζέιμς Χέκμαν απέδειξε ότι ο καλύτερος και πιο οικονομικός τρόπος μείωσης της ανισότητας και αύξησης της ευημερίας είναι η επένδυση στην προσχολική ηλικία. Ο Ομπάμα το υιοθέτησε και ενίσχυσε τα ομοσπονδιακά προγράμματα προσχολικής εκπαίδευσης και πρόνοιας για παιδιά που κινδυνεύουν με κοινωνικό αποκλεισμό. Ώρα είναι να το πάρει απόφαση και η Ευρώπη. Ο κοινωνικός αποκλεισμός, η φτώχεια και η ανισότητα αποτελούν καρκίνωμα για τη σημερινή Ευρώπη. Ανεξάρτητα από τις αιτίες και μέχρι αυτές να αντιμετωπισθούν η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξασφαλίσει προσχολική παιδεία και τροφή για όλα τα παιδιά της ηπείρου. Και τα παιδιά των ανέργων και τα παιδιά των «κοινωνικά αποκλεισμένων» οικογενειών.

ΘΕΣΗ 9: ΡΥΘΜΙΣΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΜΕ

Δεν υπάρχει προηγούμενο χώρας σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου όλοι οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν παράνομα επί δεκαετίες. Εδώ και 25 χρόνια όλοι οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί εκπέμπουν είτε χωρίς άδεια λειτουργίας είτε με προσωρινή άδεια των οποίων η ισχύς έχει λήξει ή παράνομα παραταθεί επ’ αόριστον.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει ότι η συνέχιση λειτουργίας των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών σταθμών δεν είναι συνταγματικά ανεκτή.
Όλοι γνωρίζουν το μέγεθος της επιρροής των ΜΜΕ και πόσο ισχυρή εν τοις πράγμασι εξουσία διαθέτουν. Η εξουσία αυτή ουσιαστικά «αρπάχθηκε» πειρατικά από ιδιώτες και επί δεκαετίες ασκείται παράνομα. Και μετά ήρθαν οι έμμεσες παροχές, τα θαλασσοδάνεια και οι αγοραπωλησίες ραδιοτηλεοπτικών σταθμών για να συμπληρώσουν άλλο ένα μεγάλο θεσμικό σκάνδαλο της δημοκρατίας μας.
Το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για να αποκατασταθεί η νομιμότητα. Η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, της Ανεξάρτητης Αρχής που είναι αρμόδια για την εποπτεία της ραδιοτηλεόρασης έχει επανειλημμένα κριθεί παράνομη. Και τούτο διότι η θητεία των μελών του ΕΣΡ έχει λήξει προ πολλών ετών και η πολυμελής Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής που είναι αρμόδια για τον διορισμό τους, δεν κατορθώνει να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των 4/5 που απαιτείται από το Σύνταγμα για να διορίσει νέα μέλη. Η θητεία των σημερινών μελών έχει ήδη παραταθεί εφτά (!) φορές κατά τρόπο που πλήττει βαθύτατα το κράτος δικαίου και έχει κριθεί επανειλημμένα παράνομη από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η παράνομη λειτουργία ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, που εποπτεύονται από μια παράνομα συγκροτημένη Αρχή, δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Το Ποτάμι ζητεί προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για επταετείς άδειες χρήσης των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, ανασύσταση του ΕΣΡ, συνδυασμό της τήρησης της δημοσιογραφικής δεοντολογίας στα ηλεκτρονικά μέσα με τη διαδικασία της αδειδότησης.
Είναι απαραίτητο οι διαδικασίες να ξεκινήσουν το ταχύτερο. Το Ποτάμι προτείνει η διαδικασία της προκήρυξης και του ανοικτού διαγωνισμού να ξεκινήσει κατά τις πρώτες 100 μέρες της νέας διακυβέρνησης. Και δεν λέω τώρα, για να μην θεωρηθεί ότι δίνουμε το δικαίωμα σε μια παλιά κυβέρνηση να παζαρέψει διατάξεις και προϋποθέσεις.
Από τώρα όμως μπορούν να υποχρεωθούν όλοι οι κρατικοί οργανισμοί, υπουργεία, δήμοι να δημοσιεύσουν τις διαφημιστικές τους δαπάνες, τόσο συνολικά όσο και ανά μέσο στην Διαύγεια. Για να σταματήσουν οι διαφημιστικές καμπάνιες για τον γαλάζιο ουρανό της Ελλάδας τον Αύγουστο στις φιλικές μας εφημερίδες.

ΘΕΣΗ 10: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Δικαιοσύνη που καθυστερεί είναι δικαιοσύνη που δεν αποδίδεται.
Μια εμπορική και αστική διαφορά για να εκδικασθεί πρωτοδίκως στην Ελλάδα θέλει πάνω από 500 ημέρες, το 2010 ήθελε περίπου 200 μέρες. Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα αντικίνητρα για επενδύσεις στη χώρα μαζί με την χρονοβόρα και απρόβλεπτη ακυρωτική διαδικασία (ΣΤΕ).

Συνολικά, στα ποινικά δικαστήρια της χώρας οι εκκρεμείς υποθέσεις υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο. Κάθε χρόνο, μόνο στο Πρωτοδικείο της Αθήνας κατατίθενται περίπου 350.000 μηνύσεις, ενώ σοβαρά κακουργήματα εκδικάζονται ύστερα από 8 ή 10 χρόνια.
Δεν μας λείπουν όμως οι δικαστές, έχουμε 30 ανά 10.000 κατοίκους, ενώ στη Γαλλία 12, στην Ιταλία 11. Στη μηχανογράφηση όμως και στην ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων είμαστε τελευταίοι!
Το πρόγραμμα μηχανογράφησης των δικαστηρίων ξεκίνησε –πολύ καθυστερημένα το 2012- έγιναν κάποια βήματα, η κυβέρνηση όμως εγκατέλειψε και αυτή την προσπάθεια. Χωρίς την μηχανογράφηση δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Στα μη τεχνικά τώρα:
αλλαγή συνταγματικού τρόπου ορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης ώστε την εξουσία να έχει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όχι μόνο το υπουργικό συμβούλιο
συμμετοχή των πολιτών στην αξιολόγηση δικαστών
είσοδος επαγγελματικών διευθυντικών στελεχών στην διοίκηση των δικαστηρίων
ίδρυση ειδικής υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου για το δικαστικό σώμα, με αυξημένες εγγυήσεις ανεξαρτησίας από πολιτικές παρεμβάσεις
επέκταση και ενίσχυση του θεσμού της πιλοτικής-πρότυπης δίκης που επιτρέπει την ομαδοποίηση υποθέσεων και την γρήγορη διαλεύκανση τους
ενίσχυση της ειδικής ταχείας διαδικασίας για την διαλεύκανση υποθέσεων που εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα, δήμαρχοι και ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί. (Με νόμο του 2012 προβλέπονται ταχύτατες διαδικασίες όμως στην πράξη οι δικαστές κωλυσιεργούν είτε συνειδητά είτε λόγω έλλειψης βοήθειας).

ΘΕΣΗ 11: ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Καθώς η κρίση βαθαίνει, οι ασθενείς βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα ιατροκεντρικό, ανοργάνωτο, πελατειακό και ελλιπώς χρηματοδοτημένο υγειονομικό σύστημα και αισθάνονται «χαμένοι».
Η κύρια πρότασή μας αφορά στην καθιέρωση Εθνικής Ασφάλισης Υγείας, με καθολική κάλυψη για το βασικό «πακέτο» υπηρεσιών του ΕΟΠΥΥ. Μέσα σε 4 χρόνια, το ΕΣΥ μπορεί να χρηματοδοτείται μόνο από την γενική φορολογία και να παρέχει δωρεάν πρόσβαση στους μόνιμους κατοίκους της χώρας (και σε όλους τους άλλους για επείγοντα περιστατικά),
Να σχεδιαστεί ο «νοσοκομειακός χάρτης της χώρας» για τα ερχόμενα 20 χρόνια. Είναι παράλογο να έχουμε 2.000 κλινικές σε σχεδόν 130 νοσοκομεία. Εξίσου παράλογο είναι να υπάρχουν 3 και 4 μικρά νοσοκομεία σ’ έναν νομό, αλλά το 80% των περιστατικών να φεύγει και να πηγαίνει σε πανεπιστημιακά νοσοκομεία άλλων περιοχών.
Το Ποτάμι προτείνει έλεγχο του κόστους της δημόσιας υγείας με αποκλειστικό παραπεμπτικό σε δημόσια νοσοκομεία και εξετάσεις από τον οικογενειακό γιατρό του δημόσιου πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας, ώστε να σταματήσουν οι αχρείαστες αξονικές τομογραφίες και η αχρείαστη συνταγογράφηση και η διαφθορά στην υγεία.
Προτείνουμε την καθιέρωση θεσμικού ορίου για τη συνολική και τη δημόσια δαπάνη υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ο στόχος μας είναι τα μέσα επίπεδα των χωρών της Ε.Ε. Με τα σημερινά δεδομένα το συνολικό κόστος πρέπει να κυμαίνεται στο 9,5% και η δημόσια δαπάνη πάνω από το 7% του ΑΕΠ.
Η στελέχωση των Νοσοκομείων πρέπει να εστιάζεται στην επιστημονική συγκρότηση των γιατρών. Για την επιλογή των Διοικητών των νοσοκομείων να επιβληθεί «πολιτική αχρωματοψία». Επιλογή προσωπικού με αξιοκρατικά κριτήρια (ΑΣΕΠ) και συνεχής αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος υγείας από μη κομματικούς μηχανισμούς.

ΘΕΣΗ 12: ΕΥΡΩΠΑÏΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Η μετανάστευση είναι ένα πρόβλημα άλυτο για τις ΗΠΑ και για την Ευρώπη. Συνεπώς όσοι ισχυρίζονται ότι έχουν μαγικές λύσεις, που δεν βρήκε ο υπόλοιπος κόσμος ψεύδονται.
Όσο υπάρχει η τεράστια διαφορά επιπέδου διαβίωσης αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών, όσο συνεχίζονται οι πόλεμοι και το αίμα, όσο η τηλεόραση φέρνει τους δύο κόσμους πιο κοντά και όσο το ίντερνετ τα παρουσιάζει όλα εύκολα, οι μεταναστευτικές ροές θα αυξάνονται.
Η Ελλάδα όμως δεν μπορεί να συνεχίσει να παίζει τον ρόλο της παγίδας εξαθλιωμένων ανθρώπων.
Χρειάζονται αυστηρά ευρωπαϊκά σύνορα αλλά και φροντίδα για τους μετανάστες που ζουν στην χώρα. Πρέπει να διοχετεύσουμε τους μετανάστες που θέλουν να μείνουν και να εργαστούν στην Ελλάδα στον αγροτικό τομέα, κι όπου αλλού υπάρχουν ανάγκες. Να παραχωρήσουμε άδεια παραμονής σε όσους μετανάστες έχουν νόμιμη εργασία και σέβονται τους νόμους της χώρας. Να παρέχουμε υπηρεσίες περίθαλψης και παιδείας σε όλους. Να άρουμε τα εμπόδια που απαγορεύουν στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα να γίνουν Έλληνες.
Επείγει η «Αντικατάσταση του Δουβλίνου ΙΙΙ με θέσπιση Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου», έτσι ώστε ο πρόσφυγας να ζητάει προστασία από την ΕΕ συνολικά και όχι από μία χώρα μεμονωμένα. Μέχρι τότε πρέπει φροντίζουμε για χώρους υποδοχής, γρήγορη διεκπεραίωση της διαδικασίας απονομής ασύλου και πολιτικές ένταξεις με αιχμή την εκμάθηση της γλώσσας.

ΘΕΣΗ 13: ΒΙΩΣΙΜΟ ΧΡΕΟΣ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τα σύγχρονα κράτη, όταν μιλούν για εξωτερική πολιτική, σκέφτονται την προώθηση των οικονομικών τους συμφερόντων στο εξωτερικό. Τις εξαγωγές τους, τις επενδύσεις, το εμπόριο, την ενεργειακή τους ασφάλεια. Η οικονομία είναι σημερα το υπαρξιακό στοίχημα για την Ελλάδα. Αυτό είναι το ζωτικής σημασίας εθνικό μας θέμα. Αν ηττηθούμε στην οικονομία θα ηττηθούμε και στα εθνικά.
Είμαστε υπέρ της ποιοτικής αναβάθμισης της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Χρειαζόμαστε ισχυρούς συμμάχους και εταίρους.
Στο Κυπριακό η λύση θα πρέπει να είναι συμβατή με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις Αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Οι Έλληνες πολιτικοί πρέπει να σταθούν στο πλευρό των ηγετών της Κύπρου.
Στο Σκοπιανό η εθνική γραμμή δεν πρέπει να αλλάξει. Μια ονομασία για όλες τις χρήσεις που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία, αλλά με σαφέστατο προσδιορισμό που θα τον ξεχωρίζει από την ελληνική Μακεδονία.
Το κρυφτούλι πρέπει να σταματήσει και τα Σκόπια πρέπει να κληθούν να επιλέξουν. Ή Ευρώπη ή το χάος. Η Ευρώπη όμως περνάει από την Αθήνα.
Στα ελληνοτουρκικά να δημιουργήσουμε ένα μηχανισμό τακτικών αλλά άτυπων συναντήσεων των δύο χωρών, ορίζοντας έναν «Έλληνα ειδικό απεσταλμένο για την Τουρκία» (όχι απαραίτητα πολιτικό) ακολουθώντας το παράδειγμα της Γαλλίας. Και, τέλος, να ρίξουμε γέφυρες στην νέα Τουρκία που κοιτάει δυτικά (φοιτητές, επιστήμονες, νεολαίοι).

Πάμε λοιπόν στην αληθινή εξωτερική πολιτική:
ΧΡΕΟΣ
Η ρύθμιση του χρέους πρέπει να είναι αμοιβαία επιδίωξη, δική μας και των δανειστών μας. Το Χρέος πρέπει να είναι εξυπηρετήσιμο και να μην υπονομεύει την προσπάθεια της πατρίδας μας για τη μετάβαση σε σταθερή αναπτυξιακή πορεία.
Αυτή είναι η οπτική μας, αυτό συμφέρει τη χώρα γι’ αυτό και δεν προσφέρουν τίποτε οι ανέξοδες απειλές για μονομερή διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.
Η διευθέτηση του χρέους με μεγάλη χρονική παράταση των λήξεων, μείωση των επιτοκίων, διευθέτηση των βραχυπρόθεσμων απαιτήσεων του ΔΝΤ, πρέπει να περιλαμβάνει μια ικανοποιητική περίοδο αναστολής της εξυπηρέτησης, έτσι ώστε η οικονομία και η κοινωνία να αποκτήσουν τη δυνατότητα και τους πόρους να ανασυνταχθούν.
Σε αυτή τη διαπραγμάτευση η χώρα πρέπει να προσέλθει με αυτοπεποίθηση και με δικό της πρόγραμμα αλλαγών και νέου προσανατολισμού της οικονομίας.
Σε αυτή τη διαπραγμάτευση πρέπει να τεθεί και το θέμα της εξαίρεσης από το PSI των ομολόγων ύψους 56,6 δις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Τα ομόλογα εξαιρέθηκαν από το κούρεμα με έναν παράτυπο, αποφεύγω να χρησιμοποιήσω τη ακριβέστερη λέξη, τρόπο. Προβλήθηκαν πολλοί λόγοι για την εξαίρεση, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πολλά από τα ομόλογα αγοράστηκαν, απλώς και μόνο για να τα ξεφορτωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες το 2010. Η ουσία είναι ότι το χρέος μας έπρεπε να είναι 29 δις λιγότερο. Είναι κάτι που πρέπει να το συζητήσουμε με τους εταίρους-δανειστές μας. Δεν μπορούν να υπάρχουν τέτοιες εξαιρέσεις που δεν ίσχυσαν για τους χιλιάδες Έλληνες μικροομολογιούχους.
Άραγε, ο κ. Βενιζέλος, υπουργός Οικονομικών τότε, τι εξηγήσεις θα μπορούσε να δώσει για το θέμα; Περιμένουμε…
Ένας φίλος έκανε μια σπουδαία εργασία για το θέμα αυτό και θα την βρείτε στο σάιτ μας.
Είτε το θέλουμε πάντως είτε όχι η περίπτωσή μας είναι το πιο ακραίο σύμπτωμα μιας Ευρώπης που νοσεί. Οι επενδύσεις από το 2007 μειώθηκαν κατά 20%. Στην Ιταλία το δημοσιονομικό πρόβλημα καιροφυλακτεί. Η Γαλλία αρνείται τη δημοσιονομική προσαρμογή των ελλειμμάτων και παίρνει παράταση από τη σημαία. Αργά ή γρήγορα τα προβλήματα αυτά θα πρέπει να συζητηθούν συλλογικά και η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα με προτάσεις. Η γενικευμένη και παρατεταμένη λιτότητα έχει μετατραπεί από εμμονή σε παγίδα που εγκλωβίζει τους πάντες και κυρίως τα εκατομμύρια των ανέργων. Στην Ευρώπη εκτός από την ποσοτική χαλάρωση πρέπει να υπάρξει ένα μεγάλο και φιλόδοξο πρόγραμμα χρηματοδότησης και επενδύσεων με στόχο την παραγωγική και ανταγωνιστική ανασυγκρότηση των οικονομιών της περιφέρειας.
Και εδώ θέλουμε συμμάχους.
Τον Γάλλο Πρόεδρο και βέβαια τον Ματέο Ρέντσι.
Πρόσφατα, ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε τον Ματέο Ρέντσι νεοφιλελεύθερο! Ο μόνος μεγάλος σύμμαχος που μπορεί να έχει η χώρα μας στην μάχη με την Μέρκελ είναι για το κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ όργανο του μεγάλου κεφαλαίου. Όταν έχεις τέτοια μυαλά φοβάμαι ότι ούτε ο Πάπας δεν μπορεί να σε σώσει.

ΘΕΣΗ 14: ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Σε μια από τις δαιδαλώδεις και ατέλειωτες συζητήσεις περί οικονομικής πολιτικής που παρακολούθησα ως δημοσιογράφος μιλούσε ένας νομπελίστας οικονομικών, ένας ακροατής όμως δυσφορούσε. Κάποια στιγμή δεν άντεξε, πετάχτηκε, τον διέκοψε και του είπε: κύριε συνάδελφε…
Ήταν ένας νεαρός φοιτητής της ΑΣΟΕΕ. Συνάδελφος του νομπελίστα…
Κύριοι συνάδελφοι λοιπόν Οικονομία!
Βρεθήκαμε στην αρχή της κρίσης χωρίς ισχυρή βιομηχανία και γεωργία, χωρίς επιχειρήσεις τεχνολογίας και γνώσης. Η κατανάλωση στηριζόταν σε ανταλλαγή ακριβών υπηρεσιών μέσα στη χώρα, σε εξωτερικό δανεισμό και στα ταμεία της ΕΕ. Το εμπορικό έλλειμμα ήταν μόνιμα ψηλό. Είχαμε πολύ λίγες μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα η μέση παραγωγικότητα της εργασίας να είναι πολύ χαμηλή, η νόμιμη απασχόληση στάσιμη, και η μαύρη εργασία να επεκτείνεται.
Μέσα στην κρίση έπεσαν πολύ οι μισθοί, αλλά οι επιχειρήσεις δεν μπόρεσαν να αυξήσουν τις εξαγωγές, όπως έγινε στις άλλες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Για αυτό ευθύνεται το μικρό μέγεθος και η παλιά τεχνολογία τους. Αλλά ευθύνεται και η αντίδραση του πολιτικού συστήματος και της τρόικας.
Αλλά ας πάμε στο σήμερα.
Πρώτα απ’ όλα πρέπει να απενοχοποιηθεί η επιχειρηματικότητα. Το απολιθωμένο κομμάτι της σταλινικής Αριστεράς αλλά και οι συντηρητικοί λαϊκιστές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το επιχειρείν με όρους της δεκαετίας του 1920.
Ας προσγειωθούν μαζί μας στο σήμερα.
Πρώτο πρόβλημα οι τράπεζες, που δεν δανείζουν τις παραγωγικές μονάδες, για να μεγαλώσουν είτε λόγω έλλειψης ρευστότητας είτε λόγω στρεβλών κριτηρίων.
H ευρωπαϊκή πολιτική δεν φρόντισε να αντισταθμίσει την επίδραση της λιτότητας με ενέσεις ρευστότητας στις ελληνικές επιχειρήσεις.
Δεύτερο πρόβλημα είναι η παραλυτική γραφειοκρατία, που ορθώνεται στην κάθε λεπτομέρεια, και που κτυπήθηκε μόνο όπου επέμεινε η τρόικα.
Τρίτο, ο πολωτικός λόγος του νέου δικομματισμού, που δημιουργεί πολιτική οξύτητα, θεσμική αστάθεια και αποτρέπει τις επενδύσεις.
Πρέπει να δώσουμε απόλυτη προτεραιότητα στην παραγωγή προϊόντων που είναι διεθνώς εμπορεύσιμα. Να γίνει εθνικός στόχος η δημιουργία 500.000 νέων θέσεων εργασίας σε αυτούς τους κλάδους (σε υπάρχουσες και σε νέες επιχειρήσεις), καθώς και η αύξηση των εξαγωγών στο 35% του ΑΕΠ.
Ειδικότερα για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, να καταργηθούν τα δεκάδες γραφειοκρατικά εμπόδια, και να γίνει αυτόματη η επιστροφή ΦΠΑ. Η χρηματοδότηση αυτών, και οι εγγυήσεις για εξαγωγές να ενισχυθούν κατά προτεραιότητα.
Να μειωθεί το μη μισθολογικό κόστος εργασίας, και κυρίως οι ασφαλιστικές εισφορές, που εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά ψηλές. Η μείωση θα έχει θετική επίδραση στην ανταγωνιστικότητα, στην απασχόληση, στον περιορισμό της αδήλωτης εργασίας, και στην παραγωγικότητα των μικρών επιχειρήσεων. Γι αυτό και πρέπει να μειωθεί πριν από οποιονδήποτε άλλον φόρο.
Να βελτιωθεί το θεσμικό περιβάλλον για την καινοτομία. Ενδεικτικά: Οι ερευνητές στα πανεπιστήμια και στους δημόσιους φορείς να ενθαρρυνθούν να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις.
Η δημόσια διοίκηση και οι εφορίες να δέχονται την ηλεκτρονική υπογραφή, τα ψηφιακά λογιστικά τεκμήρια, και γενικά τα ψηφιακά αρχεία ως ισοδύναμα με τα έντυπα. Όλα τα δημόσια δεδομένα που δεν έχουν απόρρητο χαρακτήρα να είναι διαθέσιμα για αξιοποίηση από εταιρίες.
Να βελτιωθεί το θεσμικό περιβάλλον για τις υγιείς επιχειρήσεις. Ενδεικτικά: Η επιχειρηματική αποτυχία να μην επιφέρει ποινικές ευθύνες στους επιχειρηματίες και στα στελέχη, εκτός αν υπάρχει δόλος ή βαριά αμέλεια. Αλλά να επιμένουν οι ελεγκτικές αρχές στον σαφή διαχωρισμό της εταιρικής περιουσίας από την προσωπική και να διώκεται ο ιδιοκτήτης επιχείρησης που πλουτίζει προσωπικά σε βάρος της εταιρίας.
Οι δημόσιες επενδύσεις να στραφούν κατά προτεραιότητα σε έργα που ενισχύουν την παραγωγή (π.χ. αρδευτικά έργα σε περιοχές με εξαγωγικές καλλιέργειες), τη διαμετακόμιση (π.χ. σιδηροδρομικές συνδέσεις λιμανιών), και την τεχνολογική υποδομή (π.χ. ευρυζωνικά δίκτυα).
Να αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις σε μεγάλα και μικρά έργα. Μπορεί να επιδράσουν γρήγορα στην απασχόληση και είναι το μόνο είδος δημόσιας δαπάνης που μπορεί να βρει πρόσθετη χρηματοδότηση από το εξωτερικό. Στόχος: να επενδυθούν σε ορίζοντα δύο ετών έως και 10 δις σε μεγάλα και μικρά δημόσια έργα ανάλογα με την φάση ωρίμανσης αυτών των έργων. Υπολογίζεται ότι για κάθε δις ευρώ που επενδύεται με αυτόν τον τρόπο προκύπτουν 20 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Συνολικά σε δύο έτη μπορούν να δημιουργηθούν 200.000 νέεες θέσεις εργασίας. Τα χρήματα να προέλθουν από ομόλογα που θα εκδόσει το κράτος αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό.
Οι 200 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίες σε αυτούς τους άξονες, θα δημιουργήσουν άλλες τόσες στην υπόλοιπη οικονομία μέσω κατανάλωσης και φόρων.
Τα κονδύλια του ΕΣΠΑ 2014-2020 για την έρευνα και την καινοτομία να πάνε σε κέντρα αριστείας και σε πραγματικές επιχειρήσεις. Να μη σπαταληθούν σε μελέτες, μισθολόγια οργανισμών και εικονική κατάρτιση.
Κανείς δεν κερδίζει από εικονικές θέσεις εργασίας σε γραφεία υπουργείων και δήμων ούτε από θεωρητικά σεμινάρια. Να σχεδιάσουν όλοι οι δήμοι προγράμματα κοινωνικής εργασίας και επισκευών υποδομής και να απασχολήσουν εκεί τους νέους.

ΘΕΣΗ 15: ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ένα μείζον θέμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως είναι η μεγάλη υπερχρέωση σημαντικών επιχειρήσεων προς το εγχώριο τραπεζικό σύστημα.
Τα δάνεια που δόθηκαν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν η έτσι τουλάχιστο ισχυρίζονται οι διοικήσεις τους, άρα δεν αποπληρώνονται.
Έτσι όμως δημιουργείται ένας τεράστιος φαύλος κύκλος.
Θα ήταν επιπόλαιο να πεις να κλείσουν όλες αυτές οι εταιρίες, στον τουρισμό, τις ιχθυοκαλλιέργειες, τη βιομηχανία αλουμινίου, το ρουχισμό και αλλού.
Αλλά, αφού οι πόροι δεν ειναι ατέλειωτοι, δεν μπορείς να συνεχίζεις να τις ταΐζεις με χρήμα που στερείς από την υπόλοιπη υγιή οικονομία.
Τι μπορεί να γίνει;
Αφού τα χρέη δεν μπορούν και δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε κοινωνικά αποδεκτό να διαγραφούν, η μόνη λύση είναι ένα μέρος τους, όσο χρειάζεται, για να καταστούν βιώσιμες, να μετοχοποιηθεί, όπως έγινε πρόσφατα με την εταιρεία ΣΕΛΟΝΤΑ.
Βέβαια, σαν αποτέλεσμα, το πλειοψηφικό πακέτο και ο έλεγχος της διοίκησης των εταιρειών περνά τις τράπεζες. Ωστόσο, η ευθύνη για τη διαδικασία αυτή που μπορεί να αποβεί καθοριστική για την εξυγίανση και αναδιάρθρωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφεθεί μόνο στις διοικήσεις των τραπεζών.
Η μελλοντική πορεία των εταιρειών που εξυγιαίνονται, οι διοικήσεις τους, οι όροι της μελοντικής πώλησής τους πρέπει να αποφασιστούν με τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις.
Στη διαδικασία αυτή πρέπει να συμμετέχουν πέρα από τις πολιτικές δυνάμεις, οι τράπεζες, εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου και προφανώς εκπρόσωποι των εργαζομένων.
Οι αποφάσεις πρέπει να καλύπτονται από πλήρη διαφάνεια ώστε να είναι σαφές προς την κοινωνία ότι οι όποιες ρυθμίσεις είναι οι βέλτιστες για την εθνική οικονομία και δεν γίνονται στο πλαίσιο μιας άγριας αναδιανομής του εθνικού πλούτου και αντίστοιχης ευρύτερης επιρροής υπέρ κάποιων «ημετέρων» και μάλιστα με το αζημίωτο.
Για το μείζον αυτό εθνικό θέμα πρέπει να οργανωθεί άμεσα μια σοβαρή συζήτηση στην οποία το Ποτάμι είναι έτοιμο να συμμετάσχει με συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες προτάσεις και έμπειρα εξειδικευμένα στελέχη.
Μιλώντας για τις τράπεζες-επιτρέψτε μου μια παρένθεση:
Στέρεψε η χώρα από τραπεζικά στελέχη; Το λέω γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος -ανεξάρτητη υποτίθεται από την κυβέρνηση- γεμίζει από στελέχη που η κύρια προσφορά τους ήταν η συμμετοχή τους στο πρωθυπουργικό γραφείο. Άλλο ένα δείγμα πως εννοούν την ανεξαρτησία τα παλιά κόμματα. Το ένα με τις παρέες των συμβούλων και το άλλο με τους κομματικούς επιτρόπους που θέλει να βάλει στις τράπεζες.
Προτείνουμε τέλος την συμψηφιστική αναστολή πληρωμών προς το Δημόσιο.
Συμβαίνει συχνά ένας πολίτης να οφείλει προς το Δημόσιο, ενώ την ίδια στιγμή ο ίδιος έχει τιμολογήσει προϊόν ή υπηρεσία που προσέφερε στο Δημόσιο. Πρότασή μας είναι ο πολίτης αυτός να έχει πλήρη προστασία, μη καταβάλλοντας την οφειλη του προς το Δημόσιο, μέχρι του ποσού που του οφείλεται.
Και βέβαια, είναι κλοπή ο πολίτης να πληρώνει τόκο όταν χρωστάει, ενώ το κράτος να πληρώνει μετά από 2-3 χρόνια άτοκα.
Δεν πρέπει να μείνουμε με τα χέρια δεμένα όσο οι τράπεζες προσπαθούν να βρουν λύση στα μη εξυπηρετούμενα, προσβλέποντας έτσι σε μια χαμένη δεκαετία που θα σπρώξει όλο και περισσότερους νέους στο εξωτερικό. Χρειαζόμαστε σύντομα – αύριο – ένα θεσμικό πλαίσιο που να προωθεί εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης όπως ο άμεσος δανεισμός”, ο οποίος επιτρέπει στις επιχειρήσεις να βρουν χρηματοδότηση μέσω διμερών διαπραγματεύσεων με εξειδικευμένους φορείς της αγοράς χωρίς τραπεζική διαμεσολάβηση, ή η «συμμετοχική χρηματοδότηση», σύμφωνα με την οποία μικροί επενδυτές ενώνονται μέσω ψηφιακής πλατφόρμας για να διοχετεύσουν αποταμιεύσεις σε επιχειρηματίες. Για χώρες όπως η Ελλάδα με τεράστιο ποσοστό εταιρειών με λιγότερους από 5 εργαζόμενους, τέτοιες προσπάθειες υπόσχονται πολύ περισσότερα σε σχέση με άλλες πηγές. Η εξάρτηση από τον τραπεζικό δανεισμό (που έχει στερέψει) και η πολύ δυσχερής (έως αδύνατη) πρόσβαση των ΜΜΕ στις κεφαλαιαγορές, κάνουν επιτακτική την ανάγκη εξεύρεσης εναλλακτικών λύσεων για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων καινοτόμων μικρών επιχειρήσεων που έχουν την προοπτική να συμβάλλουν στην αύξηση της απασχόλησης και των εξαγωγών.

ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ
Διάφοροι λαϊκοί πολιτευτές λένε: Να χαρίσουμε τα κόκκινα δάνεια σε όλους τους επιχειρηματίες, στις επιχειρήσεις, σε αυτούς που έχουν πάρει δάνεια για να κάνουν σπίτια.
Δεν πρέπει να νοθεύσουμε την επιχειρηματικότητα επιβραβεύοντας αυτούς που δεν πλήρωναν τα δάνειά τους. Είναι άλλος εκείνος που βρέθηκε σε μεγάλη αδυναμία και άλλος αυτός, που είπε δεν πληρώνω το δάνειο, θα το κάνω χρυσάφι ή μεζονέτες κι όταν έρθει η ώρα θα μπω κι εγώ στη ρύθμιση που μπαίνουν και οι υπόλοιποι.
Ας είμαστε προσεκτικοί και να κτίσουμε μια σχέση αλληλεγγύης, αλλά και μια σχέση δικαιοσύνης.
Παρεμπιπτόντως είναι απαραίτητη η ριζική αλλαγή του πτωχευτικού δικαίου –επανασχεδιασμός από την αρχή- ώστε να βοηθούνται οι εταιρείες που προσπαθούν να επιβιώσουν και να μην δίνεται κίνητρο στους απατεώνες να μην πληρώνουν τους προμηθευτές τους, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους εργαζόμενους (τώρα οι περισσότεροι που μπαίνουν στο άρθρο 99 το κάνουν, για να αποφύγουν την πληρωμή των υποχρεώσεων τους).
Να καταργηθούν τα απόλυτα προνόμια του κράτους στα κόκκινα δάνεια επιχειρήσεων. Η απόλυτη προτεραιότητα των υποχρεώσεων προς το κράτος δημιουργεί τεράστια στρέβλωση και θίγει τα έννομα συμφέροντα όλων των άλλων πιστωτών μιας επιχείρησης. Των εργαζομένων, των προμηθευτών της και των τραπεζών. Οι πιστωτές της πρέπει να μπορούν να εισπράττουν αναλογικά και δίκαια, εξ ίσου τις αναλογίες τους και τις εξασφαλίσεις τους. Αυτό προστατεύει σε μεγάλο βαθμό τους εργαζομένους, αλλά και την υπόλοιπη αγορά. Και δίνει πρόσθετο αέρα ζωής στις επιχειρήσεις.
Να επιτραπεί το κούρεμα του δανείου κατόπιν κοινής συμφωνίας δανειστή-δανειολήπτη εξωδικαστικά, χωρίς τον κίνδυνο να θεωρηθεί κάτι τέτοιο απιστία. Μέχρι στιγμής ο φόβος της ποινικοποίησης τέτοιων πράξεων διαγραφής χρέους καθυστερεί πάρα πολύ τις επίπονες, προφανείς αλλά δύσκολες αποφάσεις που μπορούν όμως να σώσουν χιλιάδες επιχειρήσεις από τη χρεωκοπία και χιλιάδες εργαζόμενους από την χρεοκοπία.

Για στεγαστικά η αρχή πρέπει να είναι «κανένας δεν χάνει το σπίτι που μένει, αλλά και σε κανέναν δεν χαρίζεται το σπίτι που χρωστάει»
Στα κόκκινα δάνεια ακινήτων να επιτραπεί το leasing. Οι συμβάσεις να προβλέπουν την δυνατότητα επαναγοράς του ακινήτου από τον αρχικό ιδιοκτήτη για προσυμφωνημένο τίμημα στο τέλος της μίσθωσης. Έτσι, οι ιδιοκτήτες έχουν την ευκαιρία να μην χάσουν τα ακίνητά τους, οι τράπεζες θα αποσυμφορήσουν τους ισολογισμούς τους, και δεν θα πέσει μονομιάς υπέρμετρος όγκος ακινήτων στην αγορά μειώνοντας δραματικά την αξία των κατοικιών.

ΘΕΣΗ 16: ΑΠΛΗ, ΙΣΟΤΙΜΗ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Η μείωση της φορολογίας είναι αναγκαία αναπτυξιακή πολιτική. Ο στόχος πρέπει να είναι η ενιαία φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα. Να θεσπιστεί η ιδιότητα του «συνεπούς φορολογούμενου». Πρόκειται για τον ελεύθερο επαγγελματία ή ατομική επιχείρηση που είναι έμπρακτα ειλικρινής και συνεπής στις φορολογικές και ασφαλιστικές του υποχρεώσεις. Αυτός ο φορολογούμενος να έχει μειωμένο συντελεστή, περισσότερες δόσεις, καλύτερη αντιμετώπιση από τους υπόλοιπους.
Να καταργηθούν οι εφορίες για μισθωτούς και συνταξιούχους. Δηλαδή να γίνει μία πανελλήνια εφορία μισθωτών, αυτών που δεν έχουν άλλα εισοδήματα, να εξυπηρετούνται ηλεκτρονικά ή από τα ΚΕΠ και όλο το βάρος να δοθεί στον έλεγχο των χρημάτων που φοροδιαφεύγουν. Σε όλο τον κόσμο ο φορολογικός έλεγχος βασίζεται στη στοχευμένη δειγματοληψία. Τι εννοώ: Έχεις 1.000 υπαλλήλους να διαχειριστούν μια φορολογική ύλη εκατομμυρίων. Πρέπει να δεις που θα διαθέσεις αυτή τη δύναμη των 1.000 υπαλλήλων. Να μην κυνηγούν το κατοστάρικο του συνταξιούχου και να φεύγουν από τα παράθυρα τα εκατομμύρια.
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής είναι ο συνεχής αλλά και τυχαίος έλεγχος των χρηματικών ροών. Κάθε πολίτης πρέπει να δικαιολογεί με νόμιμα παραστατικά το επίπεδο της ζωής του.
Να ανεξαρτητοποιηθεί στην πράξη η ΓΓ Εσόδων και το ΣΔΟΕ να γίνει σύγχρονο εργαλείο καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και όχι υποχείριο κάθε κυβέρνησης.
Ο έλεγχος των φορολογικών υποχρεώσεων και οι συνέπειες πρέπει να αφορά στους πάντε,ς ανεξάρτητα από το μέγεθός, το όνομά ή την ιδιότητά τους.
Κι εδώ μπορούμε να εισαγάγουμε τις κληρώσεις αυτοκινήτων για τις αποδείξεις των ελεύθερων επαγγελματιών. Το έκαναν στην Πορτογαλία. Όταν έρχεται ο υδραυλικός ή ο γιατρός να ξέρεις ότι αν δεν σου δώσει απόδειξη, θα έχεις μια λιγότερη ευκαιρία να κερδίσεις την άνοιξη ένα «ακριβό μου διθέσιο», που λέει και το τραγούδι.

ΕΝΦΙΑ
Ο ΕΝΦΙΑ έδειξε τις αδυναμίες της Κυβέρνησης να διαβουλευθεί και να βρει τη λύση που για το φόρο ακινήτων. Όλος ο κόσμος φορολογεί με ένα τρόπο την ακίνητη περιουσία, τα σπίτια, τα χωράφια, αλλά σε αυτό το σημείο που φτάσαμε εμείς; Και χωρίς καμία συζήτηση με κανέναν; Εμείς πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να φορολογείται το ένα κεραμίδι. Το ένα σπίτι μιας οικογένειας μέχρι 100 τ.μ. δεν μπορεί να φορολογείται. Το ένα δωμάτιο ανά παιδί δεν μπορεί να φορολογείται. Δεν είναι επίδειξη πλούτου όπως το θεωρούν κάποιοι βορειοευρωπαίοι. Αυτό το ένα σπίτι λοιπόν, δεν μπορεί να φορολογείται από το κράτος, να υπάρχει δηλαδή ένα ενοίκιο που θα δίνει πάντα ο Έλληνας για το σπίτι του. Ας τον αλλάξουν λοιπόν τον ΕΝΦΙΑ και ας επισπεύσουν την μεταφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ
Η υπόθεση του πετρελαίου θέρμανσης συγκεντρώνει όλη την παθογένεια του πολιτικού και οικονομικού συστήματος της χώρας. Δείχνει την απροθυμία, των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να συγκρουστούν με οργανωμένα συμφέροντα. Περίπου 300 εκ. Ευρώ το χρόνο στοιχίζει στη χώρα η παράνομη διακίνηση καυσίμων.
Ξέρετε ότι τα τελωνεία δεν γνωρίζουν το ακριβές μέγεθος εισαγωγής αργού καυσίμου; Μετρούν μόνο την ποσότητα διυλισμένου καυσίμου.
Το πρόβλημα έχει μία απλή λύση, την παρακολούθηση των καυσίμων σε όλη την πορεία τους από τη στιγμή που εισέρχονται στη χώρα μέχρι να φτάσουν στον καταναλωτή.

ΘΕΣΗ 17: ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΝΕΡΓΩΝ

Στην Ελλάδα, το 90% των ανέργων είναι χωρίς βοήθεια. Στην Βρετανία και τη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 0%.
Οι περισσότεροι διεθνείς οργανισμοί συμφωνούν ότι η διάρκεια της επιδότησης και η αξία του επιδόματος πρέπει να αυξάνονται όσο διαρκεί η ύφεση (για να επανέλθουν στο προηγούμενο επίπεδο αμέσως μόλις η οικονομία ανακάμψει). Παρόλα αυτά, στη χώρα μας μειώθηκε και η ανώτατη συνολική διάρκεια επιδότησης (σε 400 ημέρες ανά τετραετία) και το βασικό ποσό (από €454 σε €360 το μήνα).
Τα τελευταία 4 χρόνια ο αριθμός των ανέργων υπερδιπλασιάστηκε (από 600 χιλιάδες σε 1,3 εκατομμύριο). Όμως, ο αριθμός των επιδοτουμένων έπεσε κάτω από το μισό (από περίπου 250 χιλιάδες σε 100 χιλιάδες).
Πρέπει να υπάρξει απόλυτη προστασία των αληθινά φτωχών και των ανέργων.
Μέσα από το λαϊκίστικο μύθο «ότι είμαστε όλοι φτωχοί και αδύναμοι», ξεχάσαμε ότι πολλοί συμπατριώτες μας είναι όντως φτωχοί και αδύναμοι.
Το Ποτάμι έχει δέκα συγκεκριμένες προτάσεις για να υψώσει το αναγκαίο τείχος κοινωνικής προστασίας γι’ αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται.
1. Επιμήκυνση της διάρκειας του τακτικού επιδόματος ανεργίας από 12 σε 24 μήνες, για όσο διάστημα η ανεργία μένει πάνω από το 10%.
2. Επέκταση του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας σε όλους τους ανέργους που ζουν σε οικογένειες με εισόδημα κάτω από το όριο φτώχειας, χωρίς άλλες προϋποθέσεις.
3. Θεσμοθέτηση επιδόματος κατοικίας με εισοδηματικά κριτήρια στη θέση του επιδόματος ενοικίου ΟΕΚ που καταργήθηκε το 2010.
4. Ενοποίηση και εξορθολογισμός των επιδομάτων ΑΜΕΑ.
5. Εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος σε εθνική

Ανακοίνωση Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Πάτρας για την αντιφασιστική πορεία της Πέμπτης

Χαιρετίζουμε το χθεσινό αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό συλλαλητήριο που πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Πάτρας. Η μεγάλη μαζικότητα της χθεσινής πορείας, ο ειρηνικός αλλά και ανυποχώρητος χαρακτήρας της, το έντονο στοιχείο της νεολαίας –απ’ τα μαζικότερα μπλοκ φοιτητικών συλλόγων- αλλά και των εργαζομένων, δείχνουν ότι το μαζικό κίνημα νεολαίας-εργαζομένων είναι αυτό που θα βάλει τέλος στο Φασισμό και στις πολιτικές που τον γεννούν. Ταυτόχρονα, καταγγέλλουμε τη στάση των μηχανισμών καταστολής καθώς η αστυνομία προέβη σε επιθέσεις με δακρυγόνα και γκλοπ σπάζοντας τα μπλοκ των διαδηλωτών χωρίς να υπάρχει λόγος, ενώ μετά το πέρας της πορείας άντρες της αστυνομίας με πολιτικά πραγματοποίησαν 22 αναίτιες προσαγωγές, εκ των οποίων 4 μέλη της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, που συνοδεύτηκαν από κοσμητικά επίθετα. Η στάση τους αυτή δείχνει ότι μόνος σκοπός της Αστυνομίας, υπηρετώντας το κράτος έκτακτης ανάγκης του Αντώνη Σαμαρά, δεν είναι άλλος από το να τρομοκρατήσει τον κόσμο που αντιστέκεται και διεκδικεί, να κάμψει το φρόνημα του αγωνιζόμενου λαού και της νεολαίας.

Ως Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για τη στάση αυτή της Αστυνομίας η οποία παρατηρήθηκε σε όλες τις πόλεις όπου έλαβαν χώρα μαζικά συλλαλητήρια. Δηλώνουμε ότι η τρομοκρατία δε μας σταμάτησε μέχρι τώρα κι ούτε θα μας σταματήσει ποτέ. Ως νεολαία ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουμε ότι τέτοιες επιθέσεις τόσο σε μέλη της οργάνωσης μας όσο και στο κίνημα σε καμία περίπτωση δεν μας τρομοκρατούν αλλά μας γεμίζουν οργή και αποφασιστικότητα για να ανατρέψουμε αυτή την ακροδεξιά κυβέρνηση.  Με μαζικούς κι ανυποχώρητους αγώνες κρατάμε τη μνήμη του Παύλου και του Λουκμαν  ζωντανή. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας, πρώτα απ’ όλα, για μια άλλη κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης χωρίς διακρίσεις φύλου, χρώματος ή θρησκείας, μια κοινωνία συλλογικής δημιουργίας και όχι ατομικής ανασφάλειας, μια κοινωνία χωρίς μνημόνια, χωρίς τον φόβο της ανεργίας και της επισφάλειας, χωρίς την τρομοκρατία της καταστολής.

Έχουμε τη δύναμη, το πείσμα, το θάρρος και την επιθυμία να ανατρέψουμε αυτή την αυταρχική ακροδεξιά κυβέρνηση, χτίζοντας τον κόσμο των δικών μας αναγκών και ελευθεριών, και θα το κάνουμε!  Έχει έρθει η ώρα να πάρουν εκδίκηση τα όνειρα μας. Και θα την πάρουν. Το μέλλον είναι δικό μας!

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Πάυλου Φύσσα, τίποτα δεν τελείωσε!

Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, η μισαλλοδοξία, ο αγριανθρωπισμός δεν αναπαράγονται γενικώς στην κοινωνία, δεν παράγονται μονάχα από τους ακροδεξιούς, αλλά και από τα θεσμικά όργανα της πολιτείας. Μετά την αθωωτική απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου της Πάτρας για τη κατηγορία της εμπορίας ανθρώπων αλλά και για την απόπειρα ανθρωποκτονίας, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζήτησε αντίγραφο της απόφασης, προκειμένου να κριθεί αν συντρέχει περίπτωση να ασκηθεί αναίρεση κατά το αθωωτικό σκέλος της . Αναμένοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου, θεωρούμε ότι τίποτα δεν έχει κριθεί.  Αν οι Μανωλάδες είναι τα εργαστήρια του μέλλοντος, τότε ο αγώνας για την κατάργηση τους δεν είναι απλά πράξη συμπαράστασης προς “τα έξω”. Αντιθέτως, είναι ένα αγώνας “εντός”, για εμάς τους ίδιους. Υπερασπιζόμενοι τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, υπερασπιζόμαστε εντέλει τους εαυτούς μας. Απαιτούμε την παραδειγματική καταδίκη του Βαγγελάτου και των μπράβων συνεργών του, εκτός των άλλων και για εργασιακό trafficking.

            Ο φασισμός ήταν και παραμένει εχθρός του δικού μας κόσμου και καμία ελπίδα δεν έχουμε ότι μπορεί να παταχθεί μονάχα με διοικητικά μέσα. Άλλωστε είναι το ίδιο το αντιφασιστικό κίνημα που επέβαλε τις διώξεις σε βάρος των βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής. Δεν είχαμε και δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι μια κυβέρνηση που νομιμοποίησε με την πολιτική της την ακροδεξιά ρητορεία της Χρυσής Αυγής, που συνομιλούσε μαζί της στο ανώτερο επίπεδο, που έκανε τα «στραβά μάτια» απέναντι στα τάγματα εφόδου, θα ήθελε πραγματικά να βάλει φρένο στην εγκληματική δράση της.

            Εχθρός μας όμως παραμένει κι ότι γεννάει το φασισμό. Γι’ αυτό και ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας, πρώτα απ’ όλα, για μια άλλη κοινωνία, μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης χωρίς διακρίσεις φύλου, χρώματος ή θρησκείας, μια κοινωνία συλλογικής δημιουργίας κι όχι ατομικής ανασφάλειας, μια κοινωνία χωρίς μνημόνια, χωρίς την τρομοκρατία της ανεργίας και της επισφάλειας, μια κοινωνία χωρίς την τρομοκρατία της καταστολής.

Η γενιά μας δεν έχει περιθώριο και γι’ άλλους νεκρούς. Έχει έρθει η ώρα να πάρουν εκδίκηση τα όνειρά μας. Και θα την πάρουν!

Την Πέμπτη 18/9, στις 7μμ στη πλ.Γεωργίου σας καλούμε στο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Να διαδηλώσουμε για τη μνήμη του Παύλου, να διαδηλώσουμε ζητώντας δικαιοσύνη για τους εργάτες  γης της Μανωλάδας , να διαδηλώσουμε για τις δικές μας ζωές!

«Εμπαιγμός των σεισμόπληκτων στην τροπολογία για τον απαράδεκτο κεφαλικό φόρο του ΕΝΦΙΑ. Δεν εξαιρούνται οι σεισμόπληκτοι και πυρόπληκτοι της Αχαΐας»

Σχετικά με την Υπουργική Τροπολογία για τον ΕΝΦΙΑ, η Βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, Μαρία Κανελλοπούλου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση: Καθώς οι Κυβερνητικοί βουλευτές, που ενώ χωρίς κανένα δισταγμό υπερψήφισαν το νέο χαράτσι, τώρα παριστάνουν τους αγανακτισμένους και αντιπολιτεύονται τον ίδιο τους τον εαυτό, η Κυβέρνηση προωθεί δήθεν βελτιωτική τροπολογία με την οποία εμπαίζει τους φορολογούμενους. Η τροπολογία προβλέπει επιλεκτική απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής του φόρου για ορισμένες μόνο σεισμόπληκτες περιοχές της χώρας και όχι για το σύνολο αυτών, και μόνο με την απαράδεκτη προϋπόθεση τα ακίνητα να μην ήταν ηλεκτροδοτούμενα το 2013. Από αυτή τη ρύθμιση – εμπαιγμό των ανθρώπων που έχουν πληγεί, εξαιρείται ο νομός Αχαΐας. Πλήθος συμπολιτών μας που επλήγησαν από τον σεισμό του 2008 και έλαβαν δάνεια από τις τράπεζες για να επισκευάσουν τα ακίνητά τους, καλούνται να πληρώσουν χαράτσι, παρ' όλο που ακόμη και σήμερα παραμένουν χρεωμένοι. Αντίστοιχα, δεν υπάρχει καμία διάταξη εξαίρεσης για τους πυρόπληκτους, οι οποίοι επίσης, αν και χρεωμένοι, καλούνται να υπερφορολογηθούν.

Πρόκειται για ομολογία κυνισμού και αναλγησίας: Οι δήθεν βελτιώσεις του ΕΝΦΙΑ παραμένουν επικοινωνιακές. Οι υπο ψήφιση διατάξεις δεν ανακουφίζουν ούτε τους πιο βεβαρημένους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Ως ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίζουμε την τροπολογία που παρατείνει τη ληστρική φορολόγηση πανεθνικού χαρακτήρα. Δεν είναι τυχαίο ότι η τροπολογία υπερψηφίζεται με την μετακίνηση κυβερνητικών βουλευτών ανά τα θερινά τμήματα της Βουλής, με την επιστράτευση προθύμων.

Τελικά, είναι σαφές ότι την κυβερνητική “γραμμή” την δίνει η κυβερνητική εκπρόσωπος, Σ. Βούλτεψη, με τη δήλωσή της ότι η αγορά ακινήτων είναι “χαμένα λεφτά”.