Τε09182019

ΑνανέωσηΤε, 18 Σεπ 2019 4pm

Στροφή επιχειρήσεων υπέρ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Ανησυχία στους επιχειρηματικούς κύκλους προκαλεί η γκεμπελικού τύπου προπαγάνδα που έχει υιοθετήσει το τελευταίο διάστημα στα θέματα της οικονομίας η κυβέρνηση. Ακόμη και παράγοντες που είχαν ταχθεί αναφανδόν στο στρατόπεδο Σαμαρά βλέπουν τώρα πως τα επικίνδυνα παιχνίδια με τους εκβιασμούς για τις καταθέσεις και τις τράπεζες όχι μόνο δεν μπορούν να προσφέρουν στον κυβερνητικό συνασπισμό πολιτικά οφέλη, αλλά αντίθετα διαμορφώνουν ιδιαίτερα αρνητικές προοπτικές για το σύνολο της οικονομίας. Με την εμπιστοσύνη να υποχωρεί εξ αιτίας των αλλεπάλληλων άστοχων χειρισμών και το πολιτικό σκηνικό να προετοιμάζεται για πολύμηνη προεκλογική μάχη, η κυβέρνηση κατάφερε απλώς να επαναφέρει στο προσκήνιο το ρίσκο της χώρας.

Η κατάρρευση στο χρηματιστήριο αποδεικνύει του λόγου το αληθές και εμπεδώνει στην αντίληψη του επιχειρηματικού κόσμου ότι μια ενδεχόμενη πολιτική αλλαγή μάλλον δεν πρόκειται να φέρει την... καταστροφή, όπως οι περισσότεροι πίστευαν έως προ μηνών. Αντίθετα, σε ορισμένες περιπτώσεις, θεωρείται ότι μια πολιτική αλλαγή δεν είναι τίποτε περισσότερο από το φυσιολογικό αποτέλεσμα των μέχρι τώρα εξελίξεων.

Γκρέμισαν και το Χ.Α.

Η εικόνα μιας κυβέρνησης που δεν διστάζει να μιλήσει ακόμη και για φυγή καταθέσεων σε περίπτωση επικράτησης του πολιτικού της αντιπάλου προβληματίζει πια και τους πλέον συντηρητικούς επιχειρηματίες, με προεξάρχοντες, όπως σημειώσαμε στο προηγούμενο φύλλο του «Ποντικιού», τους ευαίσθητους σε τέτοια θέματα τραπεζίτες.

Τα όσα κατά καιρούς έχουν καταλογίσει σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ περί ανακολουθίας και συχνών αλλαγών τακτικής περνούν σε δεύτερη μοίρα συγκρινόμενα με τη δημόσια εκδήλωση πανικού μιας κυβέρνησης που καταρρέει. Τώρα λοιπόν στον επιχειρηματικό κόσμο διαμορφώνεται η αντίληψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ίσως να μην είναι ο μπαμπούλας που κάποτε νόμιζαν – ή, έστω, ότι δεν έχουν λόγους να τον φοβούνται περισσότερο απ’ όσο τους... νυν κυβερνώντες.

Οι περισσότεροι εκτιμούν ότι μια πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερήσεις όσον αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης ή τον συντονισμό μιας κυβέρνησης από εντελώς νέα πρόσωπα, δεν θα έχει όμως αρνητικές επιπτώσεις.

Άλλωστε, η... χρηματιστηριακή φυγή που προκάλεσε το ίδιο το Μαξίμου τον τελευταίο μήνα επιβεβαιώνει ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν είναι πλέον μια «εγγυήτρια δύναμη» για την ελληνική οικονομία, όπως υποστήριζε.

Παραδοσιακά αμυντικές μετοχές, όπως τα λεγόμενα κρατικόχαρτα, έχουν δεχτεί το τελευταίο διάστημα σημαντική πίεση. Και βέβαια ο λόγος δεν γίνεται τόσο για τα «νερά» ή τον ΟΛΠ, που δέχθηκαν τις συνέπειες των άστοχων κυβερνητικών χειρισμών στις αποκρατικοποιήσεις, όσο για σοβαρές θεσμικές μετοχές, όπως της ΔΕΗ, η οποία, ενώ είχε αξιοσημείωτη άνοδο, έπεσε σημαντικά την τελευταία εβδομάδα. Αντίστοιχη πορεία ακολούθησαν και άλλες μετοχές «σηματωροί», όπως ο ΟΠΑΠ ή ο Ελλάκτωρ και ο όμιλος Βιοχάλκο.

Η αιτία κοινή: οι πωλήσεις από τους ξένους οίκους, οι οποίοι, μετά την ελληνική χρηματιστηριακή άνοιξη, «είδαν» το ρίσκο που φέρνουν οι κυβερνητικοί χειρισμοί και, προεξοφλώντας μια μακρά προεκλογική μάχη, φεύγουν έχοντας αποκομίσει ακόμη και βραχυπρόθεσμα κέρδη 25% - 30%. Μακροπρόθεσμα δε πολύ περισσότερα. Η έξοδος βέβαια θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν ο πανικός της κυβέρνησης δεν έβαζε στην αγορά τον παράγοντα του ρίσκου.

Οι ίδιοι άνθρωποι (στελέχη και ηγεσία της Ν.Δ.) που κάποτε κατηγορούσαν (απολύτως δίκαια) τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου για τις δηλώσεις περί «Τιτανικού» κάνουν σήμερα τα ίδια και χειρότερα μιλώντας για μαζική φυγή καταθέσεων από τις τράπεζες.

Πιάνουν «πόρτα»

Κάπως έτσι ο κόσμος του επιχειρείν όχι μόνο αντιλαμβάνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο «κακός λύκος» της οικονομίας, όπως συστηματικά προβάλλουν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, αλλά αρχίζει και τα επίσημα ανοίγματα ενισχύοντας τη γενικότερη «τάση». Ένα τέτοιο άνοιγμα έκανε προ ημερών και ο επικεφαλής του ομίλου Lamda Development Οδυσσέας Αθανασίου από το βήμα του πρακτορείου Bloomberg.

«Όποια κυβέρνηση κι αν έχουμε στην Ελλάδα μετά τόσα χρόνια κρίσης, θα λειτουργήσει προς όφελος της χώρας» ήταν η πρώτη τοποθέτησή του στο ερώτημα εάν βλέπει ρίσκο για την Ελλάδα από τις πολιτικές εξελίξεις. Έσπευσε μάλιστα να «διασκεδάσει» και τυχόν παρερμηνείες διαφόρων δημόσιων τοποθετήσεων στελεχών της αντιπολίτευσης που κατά καιρούς έχουν προκαλέσει ανησυχία στο εξωτερικό: «Ναι! Ο ΣΥΡΙΖΑ κάποιες φορές στέλνει μηνύματα που ερμηνεύονται με διάφορους τρόπους. Εάν όμως έρθει στην εξουσία, ναι, θα εργαστεί προς όφελος της Ελλάδας».

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου Γκάι Τζόνσον, οικοδεσπότη της εκπομπής «Pulse», για το ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις στην οικονομία από μια κυβερνητική αλλαγή και έλευση του ΣΥΡΙΖΑ, ο CEO της Lamda δεν άφησε περιθώρια αμφιβολιών: «Μπορεί κατά τη γνώμη μου να έχουμε καθυστερήσεις μέχρι να βρούμε τον βηματισμό μας, αλλά ο βηματισμός μας θα είναι στη θετική κατεύθυνση».

Κάποιοι βέβαια έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι η επίθεση φιλίας του ομίλου Λάτση έγινε για την περίπτωση που οι πολιτικές εξελίξεις προλάβουν την έγκριση του project του Ελληνικού... Είτε είναι έτσι είτε όχι, οι δηλώσεις του Αθανασίου δεν παύουν να είναι μια δημόσια τοποθέτηση από έναν μεγάλο ελληνικό επιχειρηματικό όμιλο.

Το παράδειγμα του Ελληνικού

Ο χώρος των ακινήτων (στον οποίο εντάσσεται ευρύτερα ως επένδυση και η υπόθεση του Ελληνικού) είναι πάντως ένας από τους τομείς με σημαντικές διαφορές μεταξύ του επιχειρηματικού κόσμου και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

◆ Η «πιάτσα» επιμένει σε ένα σύστημα φορολόγησης στο οποίο να πληρώνουν πολλοί από λίγο και όχι λίγοι από πολύ. Δηλαδή την ξεχωριστή φορολόγηση κάθε ακίνητου, χωρίς προοδευτικότητα φόρου που να συσχετίζεται με την προσωπική περιουσία του ιδιοκτήτη.

◆ Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ σε πρόσφατη τοποθέτηση διευκρίνισε πως προτίθεται να φορολογήσει μόνο όσους κατέχουν μεγάλη ακίνητη περιουσία και με προοδευτικά αυξανόμενη κλίμακα. Η φορολόγηση της ιδιοκτησίας, ωστόσο, παρατηρούν ακόμη και επιχειρηματίες του χώρου, δεν είναι αντικίνητρο σε επενδύσεις, οι οποίες θα πρέπει να δρομολογούνται και με την ανταποδοτικότητα που «οφείλουν» προς το Δημόσιο.

Αυτός άλλωστε είναι και ο κεντρικός λόγος της κάθετης διαφωνίας του ΣΥΡΙΖΑ με τη σύμβαση για την επένδυση στο Ελληνικό.

Να μην ξεχνάμε ότι στην υπόθεση του Ελληνικού, όπως κατέγραψε και στην απόφασή του το Ελεγκτικό Συνέδριο, υπήρχε τροποποίηση δύο όρων του διαγωνισμού, ενώ η διαδικασία ήταν σε εξέλιξη: η δυνατότητα παροχής άδειας για τη λειτουργία καζίνο και η ρύθμιση για την αποζημίωση του Δημοσίου. Ενώ το αρχικό σχέδιο σύμβασης προέβλεπε ότι το κράτος θα είχε μερίδιο στα κέρδη από το πρώτο ευρώ της επένδυσης, ακολούθως το ΤΑΙΠΕΔ «αποφάσισε» να παίρνει το 30% από τα κέρδη μόνο εφόσον η ίδια η επένδυση έχει ξεπεράσει σε απόδοση το 15%.

Αυτή βέβαια δεν είναι μέθοδος στήριξης των επενδύσεων, αλλά σκάνδαλο, που συνδυάστηκε με την υπόθεση του τιμήματος για την απόκτηση της έκτασης του πρώην αεροδρομίου από τη Lamda Development: μόλις 915 εκατ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας. Δηλαδή ποσό που σε σημερινές τιμές δεν ξεπερνά τα 580 εκατ. ευρώ, ενώ η αποτίμηση της ίδιας της Ελληνικό Α.Ε. πριν από μερικούς μήνες όριζε το ελάχιστο τίμημα στα 1,29 δισ. ευρώ.

Φόροι και τράπεζες

Ένας κεντρικός λόγος της αλλαγής του κλίματος μεταξύ των επιχειρηματιών είναι και οι τελευταίες τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα αναφορικά με τη φορολόγηση των επιχειρήσεων.

Μπορεί να μίλησε για μεγάλη φορολόγηση στα κέρδη, άλλα έκανε τη διαφοροποίηση επισημαίνοντας ότι αυτή – αντίθετα – δεν θα αφορά την παραγωγή. Αγγίζοντας δε το βαθύτερο πρόβλημα της ελληνικής μεταποίησης, είπε ότι ένας Έλληνας επιχειρηματίας δεν μπορεί να ανταγωνιστεί έναν ξένο διότι η φορολόγηση στην παραγωγή τον τσακίζει, όπως επίσης και το κόστος του χρήματος.

Μπορεί για πολλούς αυτό να πέρασε στα ψιλά, αλλά για τους άμεσα ενδιαφερόμενους η ελάφρυνση της παράλογης φορολόγησης στην παραγωγή είναι από τους βασικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν στη βιωσιμότητα και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων.

Κεντρικό ρόλο σε αυτό, βέβαια, συνεχίζουν να διαδραματίζουν οι τράπεζες. Στον τομέα αυτόν το πόκερ του Τσίπρα με τους τραπεζίτες δεν ξέρει κανείς πώς θα καταλήξει, αλλά δημοσίως παραμένει σκληρό. Με κεντρική θέση πως σε όλες τις τράπεζες, στις οποίες έχει βάλει χρήματα το Δημόσιο, θα πρέπει να έχει λόγο το κράτος σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας χαράζει μια «κόκκινη γραμμή» με τους τραπεζίτες, η οποία όμως δεν βρίσκει «απέναντι» τους υπόλοιπους επιχειρηματίες.

Οι περισσότεροι δεν έχουν δει «φως» από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και στους επιχειρηματικούς κύκλους είναι κοινός τόπος ότι οι τράπεζες πήραν σχεδόν 50 δισ. για να τακτοποιήσουν τα των οίκων τους, αλλά η αγορά δεν είδε ρευστό ούτε για δείγμα. Απεναντίας, η ρύθμιση των οφειλών ακόμη και μεγάλων επιχειρήσεων γίνεται ουσιαστικά με την... τραπεζοποίησή τους, δηλαδή την ανάληψη των οφειλών τους από τις τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια αναλαμβάνουν τον έλεγχό τους, εξωραΐζουν τα οικονομικά τους και τις πωλούν σε πολύ καλύτερες τιμές βγάζοντας τεράστια κέρδη.

Εύλογα λοιπόν ο Τσίπρας δήλωσε ότι όσοι εμπλέκονται, φροντίζουν ταυτόχρονα και για την αμνήστευσή τους και έκανε λόγο για πράξη που είναι ποινικά ελέγξιμη και κολάσιμη, για κακουργηματική απιστία εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου, ενώ προειδοποίησε ότι «αυτοί οι οποίοι θα υπογράψουν, θα έχουν τις συνέπειες του νόμου, έτσι όπως ορίζει το Σύνταγμα».

Οι επιμέρους κλάδοι

Ο κατασκευαστικός κλάδος (το έτερο σκέλος των μεγάλων επενδυτικών προγραμμάτων) είναι ένας χώρος με ήδη θετικό πρόσημο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι επιχειρηματίες του κλάδου έχουν υποδεχτεί με χαμόγελα την πρόθεση του κόμματος να ενισχύσεις τις (παγωμένες) δημόσιες επενδύσεις, κάτι που θα βοηθήσει τις κατασκευαστικές και θα ενισχύσει την ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει αισιοδοξία μεταξύ των κατασκευαστών ότι θα βρεθεί λύση και στη διαφωνία της Περιφέρειας Αττικής και της Ρένας Δούρου στην προώθηση των έργων διαχείρισης αποβλήτων.

Ο χώρος της ιδιωτικής υγείας ήταν έως και πρόσφατα ένας κλάδος με αρκετή ένταση μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των επιχειρήσεων και τόσο οι τέσσερις μεγάλες εισηγμένες (Υγεία, Ιασώ, Euromedica, Ιατρικό) όσο και πολλοί μικρότεροι κλινικάρχες έβλεπαν με πολύ αρνητικό μάτι την προοπτική μιας διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ή έστω με τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα, με τους επιχειρηματίες του χώρου να έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές από την κυβέρνηση Σαμαρά (περικοπές στα νοσήλια, απλήρωτες οφειλές των δημόσιων Ταμείων, rebate, clawback), αλλά και τον Μάκη Βορίδη να τους απειλεί δημοσίως με «αποκαλύψεις» για απάτες, η κατάσταση έχει αλλάξει...

Από «απόσταση ασφαλείας» βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι κλάδοι της οικονομίας με «μεγάλα νούμερα», όπως ο ενεργειακός και ο τηλεπικοινωνιακός.

Στην ενέργεια μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι κάθετα αρνητικός στην εκποίηση της ΔΕΗ, αλλά δεν δείχνει να διαφωνεί με την ευρωπαϊκή επιταγή για την απελευθέρωση της αγοράς, η οποία θεωρείται από την Κομισιόν ως η σημαντικότερη προϋπόθεση για την πρόσβαση των καταναλωτών σε φθηνότερη ενέργεια.

Άλλωστε, όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές από το «Π», η Οδηγία της Κομισιόν για την απελευθέρωση ερμηνεύθηκε ως... απαίτηση για κατάτμηση και ξεπούλημα της ΔΕΗ μόνο από τους ενοίκους του Μαξίμου και του ΤΑΙΠΕΔ.

 

 

 

 

topontiki.gr

Λεφτά υπάρχουν, καλά κλειδωμένα στο σεντούκι

Χωρίς ούτε ένα ευρώ είναι τα 230 περίπου σχολεία της Πάτρας, σε όλες τις βαθμίδες: νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια! Αιτία, η ολιγωρία της νέας Δημοτικής Αρχής και ιδιαίτερα της Αντιδημαρχίας Παιδείας, που δεν έχει φροντίσει να ξεμπλοκάρει τους λογαριασμούς των σχολείων, που πάγωσαν στις τράπεζες, με την αλλαγή στο Δήμο. Έτσι οι διευθυντές, εδώ και ένα ενάμιση μήνα (!), δε μπορούν να κάνουν ανάληψη των χρημάτων, που ήδη έχουν στους λογαριασμούς τους. Και είτε πληρώνουν απ’ την τσέπη τους, είτε φεσώνουν τους προμηθευτές τους, μιας και τα σχολεία ξεκίνησαν και πρέπει να δουλέψουν! Στην Αντιδημαρχία Παιδείας όμως οι ρυθμοί κυλούν διαφορετικά…

Αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι είναι το γεγονός ότι, ενώ τα σχολεία είναι «στεγνά», στα ταμεία του Δήμου «λιμνάζουν» 370.000€ περίπου, ήδη από τον Ιούλιο. Χρήματα, που το Υπ. Εσωτερικών έστειλε για λειτουργικές δαπάνες. Τα χρήματα αυτά δεν προβλέπεται να φτάσουν στον προορισμό τους, πριν το Νοέμβρη!!! Οι πιέσεις προς τη Δημοτική Αρχή είναι πλέον έντονες, μιας και η υπομονή εκπαιδευτικών και γονιών έχει εξαντληθεί.

Χαρακτηριστική είναι η επιστολή προς τον Αντιδήμαρχο Παιδείας, που έστειλε ο Ηλίας Γκοτσόπουλος, διευθυντής του 39ου Δημοτικού Σχολείου στο Νέο Σούλι Πατρών και δημοτικός σύμβουλος Πάτρας:

«Αξιότιμε κ. Αντιδήμαρχε,

όπως γνωρίζετε, λόγω της αλλαγής της Δημοτικής Αρχής και της ανασυγκρότησης των σχολικών επιτροπών, οι λογαριασμοί των σχολικών μας κοινοτήτων, εδώ και ενάμιση μήνα, έχουν «κλειδώσει» και τα σχολεία δεν μπορούν να πάρουν τα χρήματα, που ήδη είναι στους λογαριασμούς τους!

Διευθυντές, εκπαιδευτικοί, γονείς, από την αρχή της χρονιάς, βάζουν το χέρι στην τσέπη, για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς τα σχολεία μας.

Για το θέμα δεν έχουμε καμιά πληροφόρηση, ούτε από σας, ούτε από τις υπηρεσίες σας. Το γεγονός δημιουργεί ανησυχία, αν και κατά πόσον έχετε επιληφθεί του ζητήματος και δρομολογείτε λύση.

Επιπλέον, είναι γνωστό ότι στα ταμεία του Δήμου υπάρχει αδιάθετο ποσό 370.000€ περίπου, για λειτουργικές δαπάνες Γ΄ τριμήνου 2014, ήδη από τα μέσα Ιουλίου! Φοβούμαι, ότι με τους ρυθμούς που κινούμαστε, δεν προβλέπεται η μεταβίβαση του ποσού στα σχολεία, ούτε καν εντός Οκτωβρίου…

Παρακαλούμε θερμά να επιληφθείτε άμεσα και των δύο παραπάνω θεμάτων, ενημερώνοντας και τα σχολεία σχετικά.

 

                                                                            Ο διευθυντής του 39ου Δημ. Σχολείου

 

                                                                                               Ηλίας Γκοτσόπουλος 

                                                                                                             Δάσκαλος»

 

Απόστολος Βανταράκης: Η χώρα των ΑΑΑ

Φυσικά και δεν μιλώ για τα ΑΑΑ των οίκων αξιολόγησης αλλά για εκείνα τα άλλα ΑΑΑ, τα δικά μας: Αναξιοκρατία, Ατιμωρησία, Ασυνεννοησία. Ας τα ανιχνεύσουμε: Αναξιοκρατία:έλλειψη αξιοκρατικών κριτηρίων στην επιλογή ατόμων για μια θέση, ιδιαίτερα στο δημόσιο. Αμφιβάλλει κανείς για αυτό; Οι κομματικοί μηχανισμοί χρόνια τώρα, επιλέγουν μόνο με κομματικά κριτήρια είτε για δημόσιες,  είτε για κρατικές θέσεις. Άπειρα παραδείγματα σε όλες τις βαθμίδες... Να θυμηθούμε τους συμβούλους, να θυμηθούμε τις επιλογές σε διεθνείς οργανισμούς, να θυμηθούμε τους γραμματείς, ακόμα και τους φύλακες; τι να πρωτοθυμηθούμε τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε τοπικό επίπεδο;

Πότε προκηρύχθηκε μια θέση για να υποβληθούν αιτήσεις και να γίνει επιλογή των αξιότερων, των καταλληλότερων; Το opengovπου ξεκίνησε ως μια αξιόλογη προσπάθεια, «πνίγηκε» στα γρανάζια των κομματικών μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ. Ποιος δεν θυμάται σε εκείνη την περιβόητη ηλεκτρονική αίτηση, την τελευταία σελίδα που ζητούσε «συστατικές επιστολές» και εννοούσε βέβαια την κομματική συστατική επιστολή που αν δεν την είχες δεν περνούσες, ακόμα και αν είχες το καλύτερο επιστημονικό ή επαγγελματικό βιογραφικό; 

Δυστυχώς, και τα δύο κόμματα εξουσίας δεν φαίνεται να θέλουν να διορθώσουν την κατάσταση, με αποτέλεσμα την έλλειψη εμπιστοσύνης από τους πολίτες στην κρατική μηχανή και στο πολιτικό σύστημα, τη μη ενασχόληση των ικανών ανθρώπων- με τα ισχυρά βιογραφικά- με την άσκηση πολιτικής και τελικά τη μαζική φυγή των νέων στο εξωτερικό.  Όλα αυτά επιδεινώνονται με τη βαθιά κρίση που έχει εκτινάξει την ανεργία των νέων σε υψηλά ποσοστά και έχει εξανεμίσει κάθε ελπίδα τους.

Ατιμωρησία: Το να μην τιμωρείται κάποιος για τα σφάλματά του και όπως λέει σαν παράδειγμα έκφρασης το λεξικό «η ατιμωρησία αποθράσυνε τους πάντες».Μπορεί να θυμηθεί κάποιος πότε τιμωρήθηκε τελευταία φορά πολιτικός; Συνέχεια βλέπουμε δημοσιεύματα για ατασθαλίες πολιτικών αλλά πόσοι έχουν τιμωρηθεί; Το παράδειγμα του Άκη είναι μάλλον στάχτη στα μάτια μας.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι από την άλλη γνωρίζουν ότι θα τους καλύψει είτε το υπηρεσιακό συμβούλιο είτε ο συνδικαλιστικός τους φορέας είτε ο κομματικός μηχανισμός στον οποίο ανήκουν- και αν δεν ανήκουν, θα προστρέξουν για να βρουν κάλυψη. Πότε βγήκε δημόσια ένα συνδικαλιστικό όργανο να «δείξει» κάποιον δικό τους ως υπεύθυνο για μια πράξη ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και την κοινωνική ηθική; Πόσες φορές βγήκε, για παράδειγμα, ο Ιατρικός Σύλλογος να καταγγείλει ένα γιατρό που τα «παίρνει» ή η ΟΛΜΕ ένα καθηγητή που κάνει φροντιστήρια, ή η ΑΔΕΔΥ έναν εφοριακό υπάλληλο που χρηματίζεται; Και βέβαια αν δεν γίνεται αυτό στην κεντρική σκηνή γιατί να γίνει και σε τοπικό επίπεδο;

Το χειρότερο είναι ότι αυτή η μη κατανομή ευθύνης ξεκινάει από το σχολείο. Πόσες φορές έχει γίνει κατάληψη γιατί τιμωρήθηκε κάποιος μαθητής; Ή σε πανεπιστημιακό επίπεδο ένας φοιτητής; Και που τελικά, οδηγεί όλη αυτή η τακτική; Μήπως, στην αποθράσυνση όλων και στην έλλειψη κανόνων στην κοινωνία μας;

Τι θα πρέπει να γίνει; Απλά και πάλι εδώ το παράδειγμα πρέπει να το δώσει η πολιτεία. Μια πολιτεία που υπηρετεί το κοινωνικό αγαθό, σέβεται τον εαυτό της και τους πολίτες θεσπίζοντας νόμους και κανόνες κοινωνικά υγιείς και  εφαρμόσιμους για όλους ανεξαιρέτως.

Ασυνεννοησία: η έλλειψη συνεννόησης· η κατάσταση που δημιουργείται ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα άτομα όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά στις ιδέες, στις απόψεις ή στις αντιλήψεις τους, ώστε είναι σχεδόν αδύνατον να καταλάβει ο ένας τον άλλον.

Σε ποια άλλη χώρα δεν μπορούν να συνεννοηθούν τα κόμματα έστω και για απλά πράγματα; Είτε σε κεντρικό επίπεδο είτε σε τοπικό επίπεδο. Λες και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι, αν θα χάσουν ψήφους, θα χάσουν πελατεία… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, από τα μικρά, τα καθημερινά και ας προχωρήσουμε στη συνέχεια, στα μεγάλα και σημαντικά θέματα. 

Πως λοιπόν σε μια χώρα με τα δικά μας ΑΑΑ περιμένουμε να δούμε κοινωνική και πολιτική βελτίωση; Φυσικά, αν δεν τα αλλάξουμε ένα είναι το σίγουρο. Θα παραμείνουμε εδώ που είμαστε και δεν θα υπάρχει μέλλον για μας ή τα παιδιά μας.

Τι πρέπει να γίνει; Απλά να καταργήσουμε τα 3Α. Έστω με μικρά βήματα, ας ξεκινήσουμε ζητώντας τους άξιους σε όλες τις θέσεις με ανοικτές διαδικασίες χωρίς κομματικές συστάσεις. Ας προάγουμε τους ικανούς με αδιάβλητες διαδικασίες αξιολόγησης. Ας αρχίσουμε όμως να αποδίδουμε ευθύνες ξεκινώντας από τις «υψηλές» θέσεις. Καιρός να λειτουργήσουν διακομματικές επιτροπές και σε κεντρικό αλλά και τοπικό επίπεδο, ξεκινώντας από τα εύκολα και μικρότερα θέματα που θα βγάζουν αποφάσεις με όσο το μεγαλύτερη δυνατή ομοφωνία και οι οποίες θα είναι δεσμευτικές.

 Έτσι, θα μπορούμε να μιλάμε για πραγματική ανασύσταση του κράτους, την επαναδημιουργία των αξιών, την ανάκτηση της εμπιστοσύνης από τους πολίτες. Σε αυτά βέβαια έχουμε σημαντικό ρόλο και εμείς, οι πολίτες. Να επιδιώξουμε, να ζητήσουμε, να διεκδικήσουμε, να δραστηριοποιηθούμε, να συμμετέχουμε, να μην κάνουμε πίσω στις επιλογές τους, εν τέλει να σηκωθούμε από τον καναπέ μας! 

Μόνο έτσι θα έχουμε μέλλον. 

 

Ν.ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ: Έκτακτο σχέδιο αντιμετώπισης της ανεργίας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας

Το εφιαλτικό ποσοστό 29,9% ανεργίας και την πρώτη θέση μεταξύ των περιφερειών της χώρας για το Β' τρίμηνο του 2014 κατέλαβε για πρώτη φορά η Περιφέρεια της Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Πιο συγκεκριμένα, είναι η μόνη Περιφέρεια στην οποία, μαζί με αυτήν της Πελοποννήσου, αυξήθηκε η ανεργία το Β΄ Τρίμηνο του 2014. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η Περιφέρεια αποτελεί μια «νησίδα» ιδιαίτερα αυξημένης ανεργίας σε σχέση με τις όμορές της Περιφέρειες, π.χ. Πελοπόννησος 23,6%, Στερεά Ελλάδα 26,8%, Ιόνια Νησιά 26,1%, ακόμα και η Ήπειρος 28,3%. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας είναι προτελευταία στην Ελλάδα ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Τα πιο πάνω στοιχεία, εκτός από απογοήτευση, προκαλούν εύλογες απορίες για μια Περιφέρεια με ιδιαίτερα πλούσιους φυσικούς και πολιτιστικούς πόρους, που διαθέτει το τρίτο αστικό κέντρο της χώρας και ιδιαίτερες υποδομές. Είναι προφανές ότι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας συνιστά ιδιαίτερη περίπτωση και για αυτό απαιτείται ιδιαίτερη και εξειδικευμένη αντιμετώπιση όσον αφορά την ανάπτυξη και την απασχόληση, αλλά και την αντιμετώπιση του ανθρωπιστικού προβλήματος. Υπενθυμίζουμε όμως ότι, σύμφωνα με έρευνα τον Οκτώβριο του 2012 του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών σχετικά με την εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στην Ελλάδα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας αποτελούσε άριστο υποψήφιο για τη φιλοξενία της πιλοτικής φάσης, καθώς η φτώχεια είναι εντονότερη και βαθύτερη στη Δυτική Ελλάδα από ό,τι στο σύνολο της επικράτειας. Η μεγαλύτερη πόλη της, η Πάτρα, αντιμετωπίζει σήμερα όλες τις συνέπειες της αποβιομηχάνισης, με σημαντικότερη την υψηλή ανεργία. Άλλες πόλεις, όπως το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι, το Αίγιο, η Αμαλιάδα και ο Πύργος, καθώς και οι μικρότερες πόλεις, τα χωριά και οι αγροτικές περιοχές της Περιφέρειας, αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του γεωγραφικού, οικονομικού, κοινωνικού και δημογραφικού ιστού της χώρας στο σύνολό της. Κατόπιν όλων των ανωτέρω ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί: - Προβλέπεται κάποια διαδικασία για την εκπόνηση ειδικού και στοχευμένου σχεδίου για τη βραχυ-μεσοπρόθεσμη αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας και ειδικότερα στα πλαίσια της εφαρμογής του θεσμού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος; - Προτίθεστε στα πλαίσια της επόμενης χρηματοδοτικής περιόδου (ΣΕΣ) να υπάρξουν ολοκληρωμένες αλλά και στοχευμένες αναπτυξιακές παρεμβάσεις ούτως ώστε να αναστραφεί η κατάσταση και να υπάρξει αναπτυξιακή σύγκλιση με τις άλλες περιφέρειες της χώρας, αλλά και του πανελλαδικού μέσου όρου;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Νίκος ΤσούκαληςΝίκη Φούντα

Ρ.Α.Π: Διώξεις Δημάρχων της Αριστεράς

Η χθεσινή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου σχετικά με την άρνηση  συμμετοχής της δημοτικής αρχής στους σχεδιασμούς της συγκυβέρνησης και του υπουργού της Κ. Μητσοτάκη για την αξιολόγηση των συμβάσεων του δημοτικών υπαλλήλων με την  πρόφαση ελέγχου των δικαιολογητικών  τους, αποτελεί μια πολύ σημαντική στιγμή, την οποία χαιρετίζουμε. Ο Δήμος της Πάτρας και οι άλλες  Αυτοδιοικητικές Αρχές που αρνούνται να συμβάλουν σ΄ αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα υλοποιούν αποφάσεις της ΚΕΔΕ αλλά και των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβουλίων. Μαζί τους βρίσκονται χιλιάδες εργαζόμενοι που απειλούνται με απόλυση όχι γιατί δεν έχουν τα τυπικά προσόντα ή γιατί έχουν πλαστογραφήσει δικαιολογητικά – που ο έλεγχός τους άλλωστε μπορεί να πραγματοποιηθεί από τις διοικητικές υπηρεσίες – αλλά γιατί οι ζωές τους δεν χωρούν στις επιδιώξεις των μεγαλοεργολάβων που προσδοκούν κέρδη από τις προαποφασισμένες απολύσεις και κατά συνέπεια την συρρίκνωση της Αυτοδιοίκησης.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι 5 Δήμαρχοι και ηΠεριφερειάρχης Αττικής που μπήκαν στο στόχαστρο της Κυβέρνησης και του κ. Κ. Μητσοτάκη, προέρχονται από την Αριστερά. Πράγμα που δείχνει ότι η Αριστερά μπροστά στα μεγάλα ζητήματα υπεράσπισης της κοινωνίας και των εργαζομένων δεν μπορεί παρά να είναι ενωμένη, προσπερνώντας στην πράξη διαχωριστικές γραμμές που είναι παράλογο και ανιστόρητο να μπαίνουν, όταν η πραγματικότητα επιβάλει την ενότητα στον αγώνα. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι βασικοί εκφραστές αυτών των πολιτικών στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας είτε απείχαν από τη σχετική ψηφοφορία – παράταξη Χριστόπουλου - είτε καταψήφισαν την απόφαση – ο κ. Οικονομόπουλος.

Η ΡΑΠ – Πάτρα Ανθρώπινη Πόλη θα δώσει τη μάχη της για τη δημιουργία ενός πλατιού αυτοδιοικητικού και εργατικού μετώπου για την αποτροπή των κυβερνητικών σχεδιασμών, για την υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας, για το σεβασμό του θεσμού της Αυτοδιοίκησης. Στην κατεύθυνση αυτή θα στηρίξει την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και τον Δήμαρχο της πόλης.