Πα01222021

ΑνανέωσηΠε, 21 Ιαν 2021 6pm

«Θα περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη;» - Προβληματισμοί, ερωτήσεις και προτάσεις, πέντε χρόνια μετά από το Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων

Με αφορμή την πρόσφατη ψήφιση του Νόμου για το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, το σπιράλ εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την υλοποίηση των στόχων του Δήμου Πατρέων σχετικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων μας. Η Ομάδα Εργασίας #περιβάλλον της δημοτικής παράταξης ολοκλήρωσε έναν πρώτο κύκλο μελέτης, επαφών και συζητήσεων και καταθέτει δημόσια προβληματισμούς, ερωτήματα και συγκεκριμένες προτάσεις.

Για το σπιράλ, το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι πολυπαραγοντικό και η επιτυχής εφαρμογή του  βασίζεται σε τρεις άξονες, στον σωστό σχεδιασμό, την πολιτική βούληση και την ενημέρωση-συμμετοχή των πολιτών, καθώς όσα τέλεια σχέδια και αν υπάρχουν, όσοι κάδοι και απορριμματοφόρα και αν χρησιμοποιηθούν, τα αποτελέσματα θα είναι φτωχά αν δεν συμμετέχει ενεργά ο πολίτης. Ο Δήμος οφείλει να παρέχει πληροφόρηση και κίνητρα, ώστε να μπορέσει να ενεργοποιήσει στην πράξη τη συμμετοχή των δημοτών και παράλληλα να προκύψουν περιβαλλοντικά οφέλη. Η μείωση της παραγωγής απορριμμάτων και η διαλογή τους στην πηγή είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι για την επιτυχή διαχείρισή τους, έτσι ώστε και ο Δήμος να μη χρειάζεται να πληρώνει τεράστια ποσά –τα οποία θα επωφελείται ο πολίτης- αλλά και το περιβάλλον να επιβαρύνεται στο ελάχιστο δυνατό.

Κατόπιν μελέτης του Εθνικού Σχεδίου, του τελευταίου Περιφερειακού Σχεδίου και του Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων του Δήμου Πατρών, αρχικών επαφών με τους επικεφαλής αρμόδιων φορέων (κ Γρηγόρη Αλεξόπουλο, Πρόεδρο του ΣΥΔΙΣΑ Αχαΐας και κ, Νίκο Ασπράγκαθο, Αντιδήμαρχο Καθαριότητας Δήμου Πατρέων) και περιβαλλοντικών οργανώσεων προέκυψαν οι εξής παρατηρήσεις:

  • Το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων θέτει αισιόδοξους στόχους, οι οποίοι με την υπάρχουσα δραστηριότητα του Δήμου Πατρέων είναι απίθανο να υλοποιηθούν.
  • Ο Δήμος Πατρέων, αν και έχει ψηφίσει ένα λεπτομερές και τεκμηριωμένο Τοπικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων από το Νοέμβριο του 2015, το οποίο βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση και προτείνει λύσεις με φθηνό επενδυτικό και λειτουργικό κόστος (όπως αερόβια υπαίθρια κομποστοποίηση) για τα βιοαπόβλητα των καφέ κάδων, δυστυχώς μέχρι το τέλος του 2020 έχει ελάχιστα δρομολογήσει ή υλοποιήσει από όσα αναφέρονται σε αυτό.
  • Το νέο Εργοστάσιο Επεξεργασίας Αποβλήτων στο Φλόκα (Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων-1 Αχαΐας) -του οποίου δρομολογείται η δημοπράτηση- ακόμα και αν λειτουργήσει, δεν θα μπορεί βάσει σχεδιασμού να καλύψει στο 100% τα απορρίμματα που παράγονται στην πόλη της Πάτρας, καθώς θα πρέπει να καλύψει και τα σύμμεικτα απορρίμματα των Δήμων Δυτικής Αχαΐας και Ερύμανθου, το υπόλειμμα του ΚΔΑΥ Πάτρας (30%) και το υπόλειμμα των δύο μονάδων επεξεργασίας βιοαποβλήτων, ΜΕΒ1 Αχαΐας (Φλόκα) και ΜΕΒ2 Αχαΐας (Ξερόλακκα).
  • Ο ΧΥΤΑ της Ξερόλακκας με τις υπάρχουσες συνθήκες είναι αβέβαιο αν θα σταματήσει να λειτουργεί με την έναρξη λειτουργίας του εργοστασίου.

Έχοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, το σπιράλ καταθέτει ένα κείμενο προβληματισμών, επισημαίνοντας τα σημεία που χρήζουν άμεσης παρέμβασης από τη Δημοτική Αρχή σε συνεργασία με τους εμπλεκόμενους φορείς στη διαχείριση αποβλήτων, αφού είναι πασιφανές ότι υπάρχει καθυστέρηση στην υλοποίηση των παρεμβάσεων κατά μία 5ετία.

Παράλληλα, εν όψει της σύνταξης του νέου Τοπικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων του Δήμου Πατρέων, με βάση το Νέο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, απευθύνουμε πρόσκληση σε όλους τους σχετικούς φορείς (δημόσιους, επιστημονικούς, συλλογικότητες), προκειμένου να ξεκινήσει άμεσα ένας ευρύς διάλογος. Στόχος: οι παρεμβάσεις που θα προταθούν να έχουν ως κεντρικό άξονα  την κυκλική οικονομία και τη βιώσιμη ανάπτυξη, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την εμπειρία και άλλων δήμων.

Τέλος, επισημαίνεται και πάλι ότι η όλη προσπάθεια για την επίλυση ενός τόσο σημαντικού προβλήματος βασίζεται όπως και σε όλες τις σύγχρονες πόλεις σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στην ενεργοποίηση και τη συνεργασία των πολιτών τόσο μεταξύ τους όσο και με το δήμο και αυτό προϋποθέτει εκπαίδευση και αλλαγή συνηθειών με στόχο τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του καθενός μας. Δίχως αυτά, όποια μελέτη και να συνταχθεί, είναι καταδικασμένη να αποτύχει.